Στη Θεσσαλονίκη επιστρέφει η Παυλίνα Βουλγαράκη για να παρουσιάσει ένα από τα πιο προσωπικά της λάιβ με την συνοδεία του Μηνά Λιάκου στην κιθάρα και του Δημήτρη Κουλεντιανού στο κοντραμπάσο.
Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή, η τραγουδοποιός μιλάει στο emakedonia.gr για την δημιουργία, την μητρότητα, τον τρόπο να βρίσκει έμπνευση μέσα στο χάος και τα μελλοντικά της σχέδια.
Τι θα δούμε στο λάιβ στις 7 Μαϊου;
Επί της ουσίας είναι μία παράσταση που στήθηκε για την Aπανεμιά, την πιο όμορφη μπουάτ της Αθήνας για εμένα, όπου με συνοδεύουν ο Μηνάς Λιάκος στην κιθάρα κι ο Δημήτρης Κουλεντιανός στο κόντραμπασο. Ένα πρόγραμμα πολύ προσωπικό με τραγούδια που αγαπώ, δικά μου και άλλων. Σαν μια εξομολόγηση που γίνεται παρέα με στιγμές που μας χωρούν όλους μαζί.
Έχετε πολλά χρόνια να έρθετε στη Θεσσαλονίκη. Τι σας έχει μείνει από την πόλη και τι περιμένετε αυτή τη φορά;
Η αίσθηση ότι το κοινό ακούει αλλιώς. Συμμετέχει πιο βαθιά. Ενδεχομένως να είναι και πιο αυστηρό. Ειναι μια πολύ ρομαντική και παράλληλα ελεύθερη πόλη, που μου βγάζει κι εμένα τον αντίστοιχο εαυτό μου. Περιμένω αυτή τη σύνδεση που δεν χρειάζεται πολλά λόγια.
Σπουδάσατε ψυχολογία, αλλά ακολουθήσατε τη μουσική. Πώς συνδέονται αυτά τα δύο; Σας βοήθησε η ψυχολογία στη μουσική σας πορεία και με ποιον τρόπο;
Ακολουθώ και την ψυχολογία, εργάζομαι ως θεραπεύτρια μέσω τεχνών κι εξειδικεύομαι την μουσικοθεραπεία. Η ψυχολογία με έμαθε να ακούω. Και τον άλλον και τον εαυτό μου. Αυτό είναι και η μουσική με έναν τρόπο.
Η μητρότητα πώς σας επηρέασε καλλιτεχνικά; Σας εμπνέει ή σας αποσπά από τη δημιουργία; Μετά από ένα παιδί, τι αλλάζει στον τρόπο που δημιουργείτε;
Σε ξεγυμνώνει. Σε πάει κατευθείαν στην ουσία των πραγμάτων. Σε ξεβολεύει. Κι εμένα προσωπικά με έχει επηρεάσει πολύ θετικά. Είμαι 10 φορές πιο δημιουργική από όταν γέννησα. Με άλλη όρεξη και πολύ πιο μεθοδική (όσο γίνεται επειδή γενικά είμαι ένα χάος).
Το γεγονός ότι ο πατέρας σας είναι δημόσιο πρόσωπο λειτούργησε βοηθητικά ή ανασταλτικά στην καριέρα σας; Νιώσατε ποτέ ότι είχατε κάτι να αποδείξετε;
Σίγουρα υπήρξε ένα βάρος όταν ξεκίνησα για πάρα πολλούς λόγους. Αλλά στην πορεία καταλαβαίνεις ότι αυτό που μένει είναι μόνο αυτό που είσαι εσύ.
Σήμερα κυκλοφορούν χιλιάδες νέα τραγούδια καθημερινά και η επιτυχία συχνά συνδέεται με τα social media. Σας δημιουργεί πίεση αυτή η πραγματικότητα; Νιώθετε ότι πρέπει να προσαρμοστείτε σε αυτήν;
Υπάρχει πίεση όταν τα υπέρ αναλύω αλλά στην καθημερινότητα μου όχι. Είμαι μακριά από αυτό. Ισως επειδή δεν έκανα ποτέ κάποια πολύ μεγάλη επιτυχία, οπότε δεν έχει γεννηθεί μέσα μου το άγχος να την διατηρήσω. Προσπαθώ να μην ξεχνάω γιατί ξεκίνησα. Η απάντηση σε όλα θεωρώ ότι είναι αυτό. Να μην ξεχνάμε ποτέ τους αγνούς λόγους που επί της ουσίας μάς ανάγκασαν να κάνουμε μουσική.
Τα τραγούδια σας αποπνέουν αισιοδοξία και μια παιδική αθωότητα. Πού βρίσκετε αυτές τις «ρωγμές φωτός» σε έναν συχνά σκοτεινό κόσμο;
Υπάρχουν κάποια που είναι έτσι. Υπάρχουν κι άλλα πολύ σκοτεινά. Μου αρέσει πολύ η παιδικότητα. Με τις πιο απλές λέξεις να λες μεγάλα - δηλαδή αληθινά, πράγματα. Τις βρίσκω από πολύ μικρές στιγμές. Από κάτι αληθινό που συμβαίνει εκείνη την ώρα. Και από μια αίσθηση ότι όλα συνεχώς είναι ρευστά με έναν όμορφο πια τρόπο.
Σε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι δεν άκουγαν μουσική, θα συνεχίζατε να γράφετε;
Ναι. Θα έγραφα έτσι κι αλλιώς. Είναι τρόπος να υπάρχω. Απλώς το μοίρασμα είναι κομμάτι της διαδικασίας και ίσως το πιο σημαντικό.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Να συνεχίσω να φτιάχνω πράγματα που με εκφράζουν, να μένω κοντά σε αυτό που είμαι.
Την επόμενη του λάιβ, 8/5 δηλαδή, κυκλοφορεί ένα ντουέτο που έγραψα για εμένα και τον Μίλτο Πασχαλίδη, το «Κρυφά του κόσμου».
Εύχομαι η Θεσσαλονίκη να μας φέρει γούρι!!
Το καλοκαίρι θα τον συνοδεύσω στην περιοδεία του.
Και την Πέμπτη 21 Μαΐου είναι το τελευταίο μου λάιβ για φέτος στην Απανεμιά, στην Αθήνα.
INFO
Πέμπτη 7 Μαΐου
Καφωδειο Ελληνικό, Βενιζέλου 45
Ώρα έναρξης: 21:00
Είσοδος, Προπώλησή 12€ σε Καφωδειο
