Μονόλογοι

Αν ρωτήσει κανείς επίσημα κάποιο υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης και της ΝΔ για το αν υπάρχουν σήμερα στο κόμμα «μητσοτακικοί» και «καραμανλικοί», η απάντηση θα είναι αρνητική. Ποτέ κανείς, ούτε παλαιότερα ούτε και σήμερα, στη ΝΔ δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι υπάρχουν και καταγράφονται οι περίφημοι εσωκομματικοί χαρακτηρισμοί του -ικός. Μητσοτακικός, καραμανλικός ή σαμαρικός.

Παρόλα αυτά στο εσωτερικό της ΝΔ όλα αυτά πάντα έπαιζαν το ρόλο τους και είχαν τη σημασία τους κυρίως σε επίπεδο διαμόρφωσης της δυναμικής του κόμματος. Όσο πιο ενωμένο είναι το εσωτερικό της ΝΔ τόσο πιο δυναμικά δίνεται η κάθε μάχη.

Σήμερα βέβαια στο προσκήνιο τουλάχιστον αυτό που υπάρχει είναι ότι η τελευταία θεσμική συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Κώστα Καραμανλή χρονολογείται από τον Ιούλιο του 2019, από όπου και η σχετική φωτογραφία. Οι σχέσεις ήταν στην αρχή της προεδρίας Μητσοτάκη καλές, στη συνέχεια έγιναν καλύτερες μετά τη νίκη της ΝΔ στις πρώτες εκλογές, αλλά προς το τέλος της πρώτης τετραετίας και ιδιαίτερα στις αρχές της δεύτερης ψυχράθηκαν οριστικά. Έτσι θα πρέπει να θεωρείται εντελώς απίθανο ότι μέχρι τις επόμενες εκλογές του 2027 θα υπάρξει κάποιο τετ α τετ μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Κώστα Καραμανλή.

Όμως εδώ και καιρό υπάρχει από τη μεριά του πρωθυπουργού μια στρατηγική ανοιγμάτων που ξεδιπλώνεται προς τον καραμανλικό στρατόπεδο, μια στρατηγική που επιβεβαιώθηκε τις τελευταίες ημέρες με την επιλογή του Θόδωρου Ρουσόπουλου για τη θέση του προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής του 16^ου συνεδρίου της ΝΔ.

Ο Ρουσόπουλος δεν είναι κάποιος τυχαίος πολιτικός. Διετέλεσε Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ από το 2000 και μετά, στη συνέχεια κυβερνητικός εκπρόσωπος και υπουργός Επικρατείας, αποτελώντας ουσιαστικά για μεγάλο χρονικό διάστημα το νούμερο 2 της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή την περίοδο 2004-2008. Ήταν ο άνθρωπος του προέδρου, ο υπουργός για τις δύσκολες αποστολές, αλλά και για την επικοινωνιακή διαχείριση του κυβερνητικού έργου. Ας μην ξεχνάμε ότι χωρίς τον Ρουσόπουλο και τις καθημερινές ενημερώσεις που έκανε μετά τις φονικές πυρκαγιές στην Πελοπόννησο το 2007, η ΝΔ πιθανότατα δε θα κέρδιζε τις εκλογές που επακολούθησαν. Στη συνέχεια έμπλεξε στην υπόθεση του Βατοπεδίου, από την οποία τελικά απαλλάχτηκε πανηγυρικά, όμως αυτό τού κόστισε την κυβερνητική θέση που κατείχε. Μπήκε δε για πρώτη φορά στη σκληρή μάχη του σταυρού το 2019, επί προεδρίας Κυριάκου Μητσοτάκη, όταν και εκλέχτηκε ως βουλευτής του νότιου τομέα.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίος. Αλλά ούτε και ο μόνος στη στρατηγική της «καραμανλικών» ανοιγμάτων που επιχειρεί το τελευταίο διάστημα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Είχε προηγηθεί το καλοκαίρι του 2024 η επιλογή ενός άλλου «καραμανλικού» στελέχους, του Απόστολου Τζιτζικώστα για τη θέση του Επιτρόπου της Ελλάδας στην ΕΕ. Μια επιλογή που έγινε στον απόηχο του αρνητικού αποτελέσματος της ΝΔ στις ευρωεκλογές, όταν το κόμμα κατέγραψε απώλειες της τάξης του 12%. Λίγους μήνες μετά την επιλογή Τζιτζικώστα για τη θέση του Επιτρόπου, ο πρωθυπουργός επέλεξε για το τρίτο τη τάξει αξίωμα της χώρας, αυτό του Προέδρου της Βουλής, τον Νικήτα Κακλαμάνη. Πολιτικό στέλεχος πρώτης γραμμής, με «σαμαρικό» παρελθόν που στη συνέχεια πέρασε πολύ κοντά στον Κώστα Καραμανλή, διατελώντας βασικός υπουργός στην περίοδο της διακυβέρνησης 2004-2009. Δεν σταμάτησε όμως εκεί η «καραμανλική συμπερίληψη», καθώς επακολούθησε και η τοποθέτηση του Μάξιμου Χαρακόπουλου στη θέση του Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, αλλά και του Κώστα Σκρέκα στη θέση του Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος. Και οι δύο με καραμανλικό παρελθόν.

Αν το καλοσκεφτεί κανείς δεν είναι και λίγα τα ανοίγματα. Επίτροπος, Πρόεδρος της Βουλής, Γραμματέας του κόμματος και Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Και ας μην ξεχνάμε και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα, που θεωρείται ακραιφνής «αβερωφικός». Άρα, κάθε άλλο παρά «μητσοτακικός». Το μήνυμα λοιπόν είναι αρκετά σαφές και επιβεβαιώνεται και με τον Θόδωρο Ρουσόπουλο, ο οποίος -όπως λένε οι πληροφορίες- έχει εκφράσει την επιθυμία να μην είναι ξανά υποψήφιος βουλευτής στον πολύ ανταγωνιστικό για τη ΝΔ βόρειο τομέα της Αθήνας.

Όλα δείχνουν ότι θα υπάρξει και νέα κίνηση καλής θέλησης προς το «καραμανλικό» στρατόπεδο, με την επιλογή του Ευριπίδη Στυλιανίδη να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπόθεση της συνταγματικής αναθεώρησης που αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα βασικά θέματα που θα ανοίξει η κυβέρνηση το επόμενο διάστημα. Είτε αναλαμβάνοντας τη θέση του Προέδρου της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής είτε του Εισηγητή από την πλευρά της κυβέρνησης.

Το αν θα υπάρξει μια κίνηση καλής θέλησης προς τον ίδιο τον Κώστα Καραμανλή δεν μπορεί να ειπωθεί αυτή τη στιγμή. Με δεδομένο όμως ότι πια μπήκαμε στο 2026 και ότι οι εκλογές αρχίζουν και αχνοφαίνονται στο βάθος, με το Μάρτιο του 2027 να παραμένει ως ένας πιθανός μήνας για την επόμενη εκλογική μάχη, όλα θα παίξουν το ρόλο τους. Και επειδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να πιστεύει στο στόχο της αυτοδυναμίας, όλα αυτά τα μικρά ή πιο μεγάλα κομμάτια στο παζλ που λέγεται «ενίσχυση της δυναμικής της ΝΔ», θα είναι κρίσιμα.

Για το τέλος κάτι και για τα δικά μας, τα δημοσιογραφικά, που άπτονται όμως αυτού που λέμε «κοινωνική συμπεριφορά». Έχει πια κατακαθίσει η σκόνη από τα τραγικά περιστατικά στα Τρίκαλα και τη Ρουμανία, όπου 12 πολίτες αυτής της χώρας έχασαν τη ζωή τους. Μήπως θα έπρεπε να τεθούν στη δημόσια κουβέντα της χώρας μερικά ερωτήματα και να ληφθούν μερικές γενναίες αποφάσεις; Ερωτήματα του τύπου «Τι προσφέρoυν στην ενημέρωση του κόσμου τα ρεπορτάζ και οι εικόνες έξω από τα νοσοκομεία μετά από τέτοια ατυχήματα;» Ή «Γιατί να προβάλλονται τα σκληρά βίντεο που δε σέβονται τους νεκρούς;» Ή «Τι σόι ενημέρωση αποτελεί η τηλεοπτική κάλυψη μιας κηδείας μετά από ανθρώπινες τραγωδίες;»

Το θέμα δεν αφορά μόνο την ασφάλεια της ζωής των δημοσιογράφων, που όπως είδαμε τι τελευταίες ημέρες στη Θεσσαλονίκη κινδύνευσε, αλλά και την ίδια την έννοια της ενημέρωσης και του σεβασμού της ιδιωτικής στιγμής μιας οικογένειας που θρηνεί.

Και αν δεν μπορούν αυτά τα θέματα να τα λύσουν οι ενώσεις των δημοσιογράφων, φοβούμενες τις αντιδράσεις των κραταιών ακόμη τηλεοπτικών καναλιών, ας τα λύσουν οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι. Αρνούμενοι να συμμετέχουν σε έναν ματς για την κλειδαρότρυπα και τα τηλεοπτικά μερίδια. Ίσως έτσι να εκπαιδευτούν και να μάθουν και οι πολίτες…

Το τρομακτικό αυτοκινητικό δυστύχημα στη Ρουμανία με θύματα επτά νεαρούς οπαδούς του ΠΑΟΚ ήταν λογικό να σοκάρει την κοινή γνώμη, ιδιαιτέρως δε, αυτήν της Θεσσαλονίκης, της Αλεξάνδρειας και της Πιερίας, τόπους καταγωγής των θυμάτων. Σήμερα και αύριο πρόκειται να γίνουν οι κηδείες των επτά αδικοχαμένων νεαρών οπαδών και η αυλαία αυτής της σοκαριστικής υπόθεσης θα πέσει μόλις εκδοθεί το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων σχετικά με τις αιτίες που προκάλεσαν το δυστύχημα. Αυλαία για όλους εμάς, όχι φυσικά για τους συγγενείς των θυμάτων.
 
Σε αυτούς στριφογυρίζει το μυαλό μου αυτές τις μέρες βλέποντας τα συνεχή τηλεοπτικά πλάνα από τη στιγμή της μοιραίας σύγκρουσης του βαν στο οποίο επέβαιναν οι φίλαθλοι, με τη νταλίκα, στον επικίνδυνο δρόμο της Ρουμανίας. Αλήθεια, προς τι οι συνεχείς επαναλήψεις αυτού του βίντεο; Τι σκοπό έρχεται να εξυπηρετήσει; Μάλιστα την Τρίτη, όταν προβλήθηκε για πρώτη φορά, δεν χρησιμοποιήθηκε καμία από τις τεχνολογίες που θολώνουν την εικόνα, χώρια που ήταν νωρίς το απόγευμα, ώρα δηλαδή κατά την οποία μπροστά στις τηλεοπτικές οθόνες βρίσκονταν πολλά παιδικά μάτια.

Ο προβληματισμός αυτός δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο δυστύχημα. Κάθε φορά που έχουμε κάτι αντίστοιχο, ακόμη και μια παράσυρση πεζού, μέσα σε λίγες ώρες βλέπουμε στις οθόνες μας τα βίντεο από τις κάμερες οι οποίες υπάρχουν πλέον παντού. Και δεν τα βλέπουμε μόνο εμείς. Τα βλέπουν και τα ξαναβλέπουν και οι συγγενείς των θυμάτων κι αυτό λειτουργεί σαν αλάτι στην πληγή τους. Η τηλεθέαση και τα λάικ δεν επαρκούν για να δικαιολογήσουν αυτή την πρακτική που έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια. Εάν η προβολή ενός βίντεο κρίνεται αναγκαία για την καλύτερη κατανόηση των συνθηκών ενός δυστυχήματος, αυτό μπορεί να γίνει και με αναπαραστατικό τρόπο. Δεν χρειάζεται να σκοτώνουμε χιλιάδες φορές τους ίδιους ανθρώπους, και μάλιστα, μπροστά στα μάτια των συγγενών τους.
 
Επιβράβευση
 
Ολοκληρώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες οι κρίσεις στην Ελληνική Αστυνομία. Δεν έχω βαθύτερη γνώση σχετικά με το δύσκολο έργο των διωκτικών αρχών στη Θεσσαλονίκη, όπου πάντως παραμένει στη θέση του Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή ο Γιώργος Τζήμας, γι’ αυτό και δεν μπορώ να σχολιάσω. Αντιθέτως, ως άνθρωπος που κυκλοφορεί καθημερινά στους δρόμους της πόλης έχω εικόνα σχετικά με τις κυκλοφοριακές συνθήκες που επικρατούν, τουλάχιστον στους βασικούς οδικούς άξονες. Νομίζω ότι αποτελεί κοινή παραδοχή ότι οι κυκλοφοριακές συνθήκες σε αυτούς τους δρόμους έχει βελτιωθεί, παρά τη δύσκολη συγκυρία, λόγω flyover. Κι αυτό το πιστώνεται ασφαλώς η διευθύντρια της Τροχαίας Θεσσαλονίκης, Παρασκευή Παπαγεωργοπούλου.
 
Σε λίγες μέρες συμπληρώνει τρία χρόνια σ’ αυτή τη θέση και όταν τοποθετήθηκε είχαν εκφραστεί διάφορες επιφυλάξεις για την επιλογή της. Κυρίως επειδή αρκετοί είχαν συνηθίσει τέτοια αξιώματα να αναλαμβάνουν μόνον άνδρες. Η Παπαγεωργοπούλου, με το έργο της, διέψευσε κάθε επιφύλαξη και είναι πολύ θετικό ότι συνεχίζει στην ίδια θέση και για τα επόμενα χρόνια. Γνωρίζει πολύ καλά τη Θεσσαλονίκη στην οποία υπηρετεί από το 2016, αρχικά στο Πανόραμα και στη συνέχεια στην Τροχαία. Επιπλέον, από τις σπουδές της στην Ανώτατη Σχολή Πολέμου είναι απόφοιτος και της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ. Καλή συνέχεια στο έργο της για περαιτέρω βελτίωση της κυκλοφορίας και της ασφάλειας στις μετακινήσεις, αλλά και για να καταρρίπτονται ορισμένα ακόμη στερεότυπα που αντέχουν στο χρόνο σχετικά με το ρόλο των γυναικών σε έναν ανδροκρατούμενο τομέα όπως αυτός των Σωμάτων Ασφαλείας.
 
Το μετρό
 
Φαίνεται να “κλειδώνουν” σιγά σιγά οι ημερομηνίες για τη νέα διακοπή λειτουργίας του μετρό, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την επέκταση προς Καλαμαριά. Αυτό προκύπτει από τις χθεσινές δηλώσεις του υφυπουργού Υποδομών, Νίκου Ταχιάου ο οποίος είπε ότι το μετρό θα σταματήσει να λειτουργεί για ένα δεκαπενθήμερο, προς το τέλος Μαρτίου και θα ξεκινήσει εκ νέου λίγο πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα. Στη συνέχεια, κάποια στιγμή μετά το Πάσχα, θα διακοπεί η λειτουργία του για ένα ακόμη 48ωρο. Ο υφυπουργός είπε επίσης ότι γίνεται προσπάθεια το flyover να ολοκληρωθεί δυο, τρεις μήνες νωρίτερα από τον Μάιο του 2027 που προβλέπει η σύμβαση. Δηλαδή σε περίπου έναν χρόνο από σήμερα. Μακάρι.
 
Ο Ταχιάος είπε όμως και κάτι ακόμη. Ανέφερε ότι αυτή τη στιγμή το υπουργείο μελετά την κατασκευή ενός δρόμου ο οποίος θα συνδέει τον κόμβο Κ11, δηλαδή την περιφερειακή στον κόμβο του Πανοράματος, με τη Νέα Ραιδεστό για να μπορέσει να λειτουργήσει ως ένας δακτύλιος που θα αλλάξει τις κινήσεις από το Πανόραμα προς την πόλη και αντίστροφα, καθώς και από τη Θέρμη προς την πόλη.
 
Οι μελέτες
 
Ο δρόμος αυτός είναι πολύ σημαντικός για την περιοχή της ανατολικής Θεσσαλονίκης η οποία παρουσιάζει μεγάλη οικιστική ανάπτυξη. Πληροφορούμαι ότι η χάραξη του δρόμου έχει γίνει και το ζητούμενο τώρα είναι να ολοκληρωθούν το συντομότερο δυνατό οι μελέτες ώστε να δεσμευτεί ο απαιτούμενος χώρος για την κατασκευή του δρόμου. Ας ελπίσουμε αυτό να γίνει γρήγορα, πριν να δούμε να χτίζονται σπίτια ή και επιχειρήσεις στις επίμαχες εκτάσεις. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο και μπλέξουμε με απαλλοτριώσεις, τρέχα γύρευε...
 
Ποια νομιμότητα;
 
Αφορμή γι’ αυτό το σχόλιο ήταν μια συζήτηση με παλαίμαχο αθλητή του στίβου, σχετικά με την απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί στο χώρο, είτε πρόκειται για τους υποτιθέμενους επαγγελματίες αθλητές είτε, πολύ περισσότερο, για όσους ασχολούνται ερασιτεχνικά με τα αθλήματα του στίβου. Οι περισσότερες ευθύνες βαρύνουν βεβαίως την Πολιτεία η οποία είναι πρώτη στις πόζες, στο πλευρό αθλητών που επιτυγχάνουν παγκόσμιες διακρίσεις, αλλά παντελώς απούσα όσον αφορά τις υποχρεώσεις της. Όμως, για να είμαστε δίκαιοι, η Πολιτεία βρίσκει και τα κάνει.
 
Δεν αναφέρομαι στους αθλητές και στις αθλήτριες. Αυτοί είναι τα θύματα της υπόθεσης. Αναφέρομαι στις διοικήσεις των σωματείων, στα κίνητρα όσων εμπλέκονται σε αυτές, και εν τέλει, στην αποτελεσματικότητά τους. Δεν τους βάζω όλους στο ίδιο καλάθι. Υπάρχουν στα ερασιτεχνικά σωματεία άνθρωποι ανιδιοτελείς οι οποίοι προσφέρουν επειδή αγαπούν αυτό που κάνουν. Υπάρχουν και πολλοί οι οποίοι χρησιμοποιούν τα σωματεία σαν όχημα για άλλες επιδιώξεις.
 
ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Θεσσαλονίκης
 
Με αυτή την αφορμή έψαξα να δω ποια είναι η διοίκηση της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Θεσσαλονίκης κι επειδή δεν έχω σχέση με το χώρο, έκανα αναζήτηση στο διαδίκτυο. Βρήκα τα εξής: η εν λόγω διοίκηση εξελέγη τον Ιούλιο του 2025, έπειτα από επαναληπτική διαδικασία καθώς κατά την πρώτη απόπειρα δεν υπήρξε επαρκής αριθμός υποψηφίων. Ωστόσο, οι εκλογές του Ιουλίου έγιναν κατά παράβαση του αθλητικού νόμου ο οποίος θέτει συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Μεταξύ αυτών είναι η συμμετοχή στα ψηφοδέλτια, αλλά και στα εκλεγμένα διοικητικά συμβούλια, γυναικών σε ποσοστό τουλάχιστον 1/3.
 
Αναζήτησα το εκλεγμένο δ.σ. της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Θεσσαλονίκης και διαπίστωσα ότι κανένα από τα έντεκα μέλη του δεν είναι γυναίκα. Μία άλλη προϋπόθεση που θέτει ο αθλητικός νόμος είναι η απαγόρευση συμμετοχής στα δ.σ. των σωματείων, εν ενεργεία αθλητών. Ωστόσο, στο δ.σ. του ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Θεσσαλονίκης συμμετέχει εν ενεργεία αθλητής. Διερωτώμαι, πώς είναι δυνατόν να καταστρατηγείται κατά τέτοιο τρόπο ο αθλητικός νόμος, με τους καθ’ ύλη αρμόδιους (Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, ΣΕΓΑΣ, Πρωτοδικείο) να επικυρώνουν αυτήν την παρανομία.

Δύσκολη και η σημερινή μέρα για τη Θεσσαλονίκη και γενικότερα για την Κεντρική Μακεδονία, με τους σορούς των 7 άτυχων φίλων του ΠΑΟΚ, αλλά και τους 2 διασωθέντες να επιστρέφουν με ειδική πτήση στο αεροδρόμιο Μακεδονία. Δύσκολη γιατί η διαχείριση του ξαφνικού θανάτου νέων ανθρώπων δεν αντιμετωπίζεται με συνταγές. Δύσκολη και γιατί -όπως φαίνεται από την εξέλιξη των ρεπορτάζ που είναι συνεχή από τη γειτονική χώρα- η τραγωδία οφείλεται στην κακιά στιγμή και σε ανθρώπινο λάθος. Έτσι το γιατί των συγγενών, των φίλων αλλά και της κοινής γνώμης παίρνει μεταφυσικές διαστάσεις.

Θεσμικά δύσκολα μπορεί να γίνει κάτι για να αποφευχθούν στο μέλλον τέτοιες τραγωδίες. Δεν μπορείς για παράδειγμα να απαγορεύσεις ιδιωτικές μετακινήσεις φιλάθλων, όπως ήταν αυτή του τραγικού βαν, για διεθνείς αγώνες, καθώς θα είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να υλοποιηθεί από τις υπάρχουσες κρατικές υπηρεσίες των χωρών. Από την άλλη το αίτημα για μεγαλύτερη οδική ασφάλεια στους κομβικούς οδικούς άξονες των χώρων είναι υπαρκτό, αλλά δεν μπορεί και αυτό να υλοποιηθεί άμεσα. Ας μην κρυβόμαστε: ο δρόμος όπου συνέβη το ατύχημα, χωρίς στηθαίο και τόσο στενός, θύμιζε επαρχιακό δρομάκι στην περιφέρεια της Ελλάδας και για τους παλιούς σημεία της παλιάς εθνικής οδού στη Γιουγκοσλαβία που οδηγούσε στη δυτική Ευρώπη και χρησιμοποιούνταν από Έλληνες μετανάστες και φοιτητές που επέστρεφαν οδικώς στη Γερμανία. Τέτοιοι δρόμοι δεν επιτρέπεται θα υπάρχουν στην Ευρώπη το 2025 και να συνδέουν τις χώρες του Νότου με τον Βορρά.

Στα πολιτικά τώρα το ερώτημα που απασχολεί έντονα το Μέγαρο Μαξίμου και τη ΝΔ είναι οι επιπτώσεις της εμφάνισης του νέου κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού. Γιατί μπορεί οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι τα άλλα κόμματα θα επηρεαστούν από την εμφάνιση της νέας αυτής κίνησης, όμως οι προβληματισμοί και τα ερωτήματα υπάρχουν και στο «γαλάζιο» στρατόπεδο.

Μπορεί για παράδειγμα η Μαρία Καρυστιανού να κινητοποιήσει τους σταθερούς αντισυστημικούς ή τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους; Αυτό το σενάριο θα μετέβαλλε ριζικά την εκλογική δεξαμενή, επηρεάζοντας όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως.

Η κυβερνητική στρατηγική επικεντρώνεται σε συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών. Οι αναποφάσιστοι που ψήφισαν τη ΝΔ το 2019 και το 2023 αποτελούν πλέον προτεραιότητα για το κυβερνητικό στρατόπεδο. Αυτοί οι ψηφοφόροι βρίσκονται σήμερα σε σχετική απόσταση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, σκεπτόμενοι είτε αποχή είτε εναλλακτικές επιλογές.

Γενικά πάντως στη ΝΔ υπάρχει το τελευταίο διάστημα μια αισιοδοξία που προκύπτει από τις θετικές δημοσκοπήσεις που εμφανίζονται στην αρχή του χρόνου. Το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη παραμένει πρώτο και με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ, ενώ «τσιμπά» ελαφρά και σε ποσοστά. Είτε γιατί εισπράττει από το γεγονός ότι τα μέτρα με τις φοροελαφρύνσεις και τις αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις που ανακοίνωσε στη φετινή ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίζονται πια στους λογαριασμούς των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων, είτε γιατί τελικά η υπόθεση των αγροτικών κινητοποιήσεων δε φαίνεται να έβλαψε το κυβερνητικό στρατόπεδο.

Η τελευταία δημοσκόπηση της Interview δείχνει σταθερά πρώτη τη ΝΔ που παγιώνεται πάνω από το 30% και με υπερδιπλάσιο ποσοστό από το ΠΑΣΟΚ που διατηρεί τη δεύτερη θέση, ενώ παράλληλα καταγράφονται ισχυρές ενδείξεις επιφυλακτικότητας των πολιτών απέναντι σε νέα πολιτικά εγχειρήματα. Κάτι που φαίνεται από το γεγονός ότι οι ερωτηθέντες βλέπουν πολύ επιφυλακτικά το rebranding του Αλέξη Τσίπρα, ενώ κρίνουν ως ανέτοιμη για την πολιτική τη Μαρία Καρυστιανού η οποία όμως νικάει κατά κράτος τον πρώην πρωθυπουργό σε υποθετική αναμέτρηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, η δημοσκόπηση της Interview δείχνει ότι η ΝΔ φτάνει στο 32,3%, το ΠΑΣΟΚ στο 15,2% (διαφορά 17,1%), η Πλεύση Ελευθερίας στο 7,6%, η Ελληνική Λύση στο 6,5%, το ΚΚΕ στο 5,3%, το ΜέΡΑ25 στο 4,4%, η Φωνή Λογικής στο 4,1%, ο ΣΥΡΙΖΑ στο 3,5%, το Κίνημα Δημοκρατίας στο 2,9%, η ΝΙΚΗ στο 2,4%, η Νέα Αριστερά στο 1,1%, ενώ άλλο κόμμα στο 14,7%. Όσον αφορά την εμπιστοσύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας, πρώτος καταγράφεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 31,7%, ο Νίκος Ανδρουλάκης συγκεντρώνει 9,7%, ενώ ακολουθούν η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 6,6% και ο Κυριάκος Βελόπουλος με 5,1%.

Για το rebranding του Αλέξη Τσίπρα σχεδόν οι μισοί ερωτώμενοι (49%) δηλώνουν ότι το αξιολογούν ως αδιάφορο, ενώ ένα επιπλέον 35% εκτιμά ότι εξελίσσεται χειρότερα απ’ ό,τι είχε σχεδιαστεί, με μόλις το 14% να θεωρεί ότι «πάει καλά». Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δηλώνει ότι δεν θα άλλαζε εκλογική επιλογή, με τα ποσοστά του «καθόλου πιθανό» να προσεγγίζουν το 75%, επιβεβαιώνοντας ότι ένα τέτοιο εγχείρημα δεν φαίνεται ικανό να αλλάξει τις πολιτικές ισορροπίες.

Στην ερώτηση για το κατά πόσο η Μαρία Καρυστιανού θεωρείται έτοιμη να εισέλθει ενεργά στην πολιτική, το 70% απαντά ότι τη θεωρεί «λίγο ή καθόλου έτοιμη», ενώ το 27% την κρίνει «πολύ ή αρκετά έτοιμη» και ένα μικρό ποσοστό (3%) δηλώνει ότι δεν γνωρίζει ή δεν απαντά.

Επίσης το 48% δηλώνει ότι η εικόνα της κ. Καρυστιανού είναι χειρότερη σε σχέση με λίγες ημέρες πριν, το 37% ότι παραμένει η ίδια, ενώ το 14% ότι είναι καλύτερη. Σε αντίθεση με την εικόνα, η δυνητική ψήφος παραμένει σταθερή. Το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι είναι «πολύ πιθανό» να αλλάξουν την επιλογή τους υπέρ ενός ενδεχόμενου κόμματος Καρυστιανού διαμορφώνεται στο 14,5% στο πρώτο κύμα της έρευνας (πριν από τη συνέντευξη) και στο 13,8% στο δεύτερο. Συνολικά το 37% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι είναι πιθανό να αλλάξει την επιλογή του υπέρ ενός ενδεχόμενου κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού.

Στην ερώτηση για το ποιος από τους δύο, η Μαρία Καρυστιανού ή ο Αλέξης Τσίπρας, θα μπορούσε να επικρατήσει του Κυριάκου Μητσοτάκη σε μια εκλογική αναμέτρηση, η πλειοψηφία των ερωτώμενων (53%) απαντά ότι κανείς από τους δύο δεν θα μπορούσε να το πετύχει. Ωστόσο, η Μαρία Καρυστιανού συγκεντρώνει 34%, υπερδιπλάσιο ποσοστό σε σχέση με το 13% που αποδίδεται στον Αλέξη Τσίπρα.

*’Ενας Αθηναίος που ζει στη Θεσσαλονίκη

Μπορεί ο Ντόναλτ Τραμπ να δημιουργεί συνεχώς κραδασμούς στη διεθνή διπλωματία, όμως η κυβέρνηση επιχειρεί μετά τον τερματισμό των πολυμερών αγροτικών κινητοποιήσεων μια επιστροφή στην κανονικότητα.

Επιστροφή που μόνο απλή δε θα είναι. Ούτε στο εξωτερικό, αλλά ούτε και στο εσωτερικό. Στο εξωτερικό γιατί οι ισορροπίες μεταξύ της ανάγκης της χώρας να μην διαταραχθούν οι σχέσεις με την Ουάσιγκτον και τις δεσμεύσεις της στις αρχές του διεθνούς δικαίου δεν είναι εύκολες. Η ελληνική πλευρά αντιλαμβάνεται την ισχύ που εκπέμπει ο Αμερικανός πρόεδρος, αλλά και τη βαρύτητα που θα είχε μια πιθανή αμερικανική παρέμβαση στα ελληνοτουρκικά. Ταυτόχρονα γνωρίζει ότι ένας από τους πυλώνες των πρόσφατων ενεργειακών συμφωνιών, που έγιναν δεκτές με πολύ θετικότητα από την ελληνική κοινή γνώμη και ενίσχυσαν τη δημοσκοπική ανάκαμψη της ΝΔ, είναι η αμερικανική πλευρά. Στον αντίποδα δε διαφεύγει από την κυβέρνηση ότι δεν είναι δυνατόν να εγκαταλειφθεί ο βασικός πυλώνας της εξωτερικής μας πολιτικής ούτε βέβαια να αποστασιοποιηθεί η χώρα από κεντρικές επιλογές της ΕΕ. Συνεπώς και στο εξωτερικό όλα κινούνται και για τη χώρα μας επάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί.

Στο εσωτερικό τώρα το δύσκολο τεστ των αγροτών φαίνεται ότι άφησε σχετικά αλώβητη την κυβέρνηση. Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της Pulse για τον ΣΚΑΪ η ΝΔ παρουσιάζει μικρή άνοδο της τάξης του 0,5% σε σύγκριση με τον Δεκέμβριο στο ερώτημα της πρόθεσης ψήφου. Και εδώ υπήρχαν αυτοί που προέβλεπαν ότι η ΝΔ και η κυβέρνηση θα δεχθούν ισχυρό πλήγμα από τις αγροτικές κινητοποιήσεις, αλλά και από την τακτική της «ήπιας ισχύος» που υιοθετήθηκε κυρίως από τον Κωστή Χατζηδάκη έναντι των αγροτών. Μια τακτική που απέφυγε τη λογική της σκληρής σύγκρουσης με τον αγροτικό κόσμο που πιθανότατα θα οδηγούσε σε οριστική διάρρηξη των σχέσεων με μια ισχυρή κοινωνική ομάδα, καθώς ήταν σαφές από την αρχή ότι δεν ήταν δυνατόν να ανοίξουν τα μπλόκα με την παρέμβαση της αστυνομίας. Παράλληλα με μέτρα ενίσχυσης των αγροτών που συμφωνήθηκαν, με αιχμές στο ρεύμα και το πετρέλαιο κίνησης, υιοθετήθηκαν μέτρα χωρίς ιδιαίτερο κόστος για τον προϋπολογισμό. Τέλος μέσω της διαπραγμάτευσης με την Κομισιόν το πρόβλημα της καταβολής των αγροτικών επιδοτήσεων επιλύθηκε οριστικά, ενώ η μεταρρύθμιση της υπαγωγής του αμαρτωλού ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ αποτελεί μόνιμο κεκτημένο.

Έτσι η κυβέρνηση επιστρέφει ή τουλάχιστον επιχειρεί να επιστρέψει στην κανονικότητα και στη θετική ατζέντα, όπως αυτή με τις 10 νομοθετικές πρωτοβουλίες και τις 30 μεταρρυθμίσεις που σχεδιάζονται από την κυβέρνηση για τη φετινή χρονιά και οι οποίες παρουσιάστηκαν αυτές τις ημέρες από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη και τον υπουργό Επικρατείας Άκη Σκέρτσο. Ο στόχος είναι τριπλός. Πρώτον ο κάθε υπουργός να είναι πλέον δεσμευμένος να ολοκληρώσει μέχρι το τέλος του χρόνου τα όσα έχουν ανακοινωθεί στον τομέα ευθύνης του. Δεύτερον οι πολίτες να είναι σε θέση να κρίνουν ενόψει και της επερχόμενης κάλπης, αν η κυβέρνηση υλοποιεί ή όχι τις εξαγγελίες της. Και τρίτον η κυβέρνηση αναδεικνύει μια διαχωριστική γραμμή έναντι της αντιπολίτευσης, καθώς δεν υπόσχεται τα πάντα και σε όλους, αλλά προωθεί συγκεκριμένες παρεμβάσεις.

Όλα αυτά σε γενικό επίπεδο. Γιατί στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν περαιτέρω και ειδικότερα προβλήματα. Ποια είναι αυτά; Η διαφαινόμενη δυναμική παρουσία των κομμάτων που τοποθετούνται δεξιότερα της ΝΔ και τα οποία ήδη έκαναν μια επίδειξη δύναμης στις ευρωεκλογές, με συνολικά εκλογικά ποσοστά που ξεπερνούν το 23%. Ασχέτως του ότι οι ευρωεκλογές είναι μια εύκολη κάλπη, όπου ο πολίτης μπορεί να εκφράσει ελαφρώς ανώδυνα την όποια δυσαρέσκεια έχει απέναντι στο κυβερνητικό κόμμα, οι «δεξιές» απώλειες για τη ΝΔ είναι κάτι το οποίο πρέπει να την προβληματίσει.

Ταυτόχρονα υπάρχει μια μεγάλη υπόγεια συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος για το προς τα πού πρέπει να κοιτάξει η ΝΔ από εδώ και πέρα και μέχρι τις εκλογές. Προς τα δεξιά ή προς το κέντρο. Οι κεντρώοι ισχυρίζονται ότι οι δεξιοί ψήφοι που είτε έχουν καταλήξει στην κάλπη της Ελληνικής Λύσης είτε σε άλλα μικρότερα κόμματα είναι δύσκολο να «επαναπατριστούν», καθώς θεωρούν ότι σε πολλές περιπτώσεις αυτοί οι ψηφοφόροι έχουν κόψει την ιδεολογική σχέση με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τζάμπα κόπος, λοιπόν μια δεξιά στροφή, λένε.

Από την άλλη οι δεξιοί στη ΝΔ θεωρούν ότι όλοι αυτοί οι ψηφοφόροι που δεν επέλεξαν στις ευρωεκλογές τη «γαλάζια» κάλπη, είναι άνθρωποι δικοί τους και ότι μπορούν να «κερδηθούν» εύκολα. Δεν εννοούν τους ακραίους, για τους οποίους λένε ότι έτσι κι αλλιώς είναι χαμένοι, αλλά τους νοικοκυραίους που δεν επέλεξαν το 2024 να ψηφίσουν τη ΝΔ. Είτε ψηφίζοντας κάτι άλλο είτε μένοντας στο σπίτι τους την ημέρα των εκλογών.

Σε αυτή τη λογική υπάρχει και μια αναζήτηση υποψηφίων με αντίστοιχα προφίλ. Είτε δεξιό είτε κεντρώο, ενώ υπάρχουν και αυτοί που θεωρούν ότι όλα αυτά είναι κουβέντες που δεν οδηγούν πουθενά. Η τρίτη άποψη λοιπόν λέει ότι σε περιοχές, όπως η Θεσσαλονίκη και γενικότερα η κεντρική Μακεδονία, όπου οι πατριωτικές και οι πιο συντηρητικές απόψεις είναι περισσότερο διαδεδομένες και ισχυρές, δε βοηθούν τα πρόσωπα για να κερδηθούν πίσω ψήφοι, αλλά χρειάζονται άλλες μέθοδοι και προσεγγίσεις. Πρώτον η γενική πολιτική της κυβέρνησης, η στάση και ο αέρας που εκπέμπει ο αρχηγός και δεύτερον τα πρόσωπα. Όχι όμως στη λογική τι το εκφράζει ο καθένας πολιτικά (δεξιά ή κέντρο), αλλά το τι έχουν από π΄σιω τους. Δηλαδή να προτιμηθούν οι εκπρόσωποι μαζικών συλλόγων, φορέων και σημαντικών κοινωνικών τμημάτων, που προέρχονται από κάπου και οι οποίοι θα μπορούσαν να κερδίσουν από το χώρο τους ψήφους.

Η αλήθεια βέβαια βρίσκεται πάντα κάπου στη μέση. Και στα στρατηγικά διλήμματα. Και εκεί κάπου είναι πιθανόν να κινηθεί και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Χωρίς να καταγράψει μια σαφή στροφή είτε προς τη μία είτε προς την άλλη πλευρά, αλλά επιμένοντας στην προσπάθεια που κάνει σχεδόν από το 2019: να εφαρμόσει μια πολιτική με αποτέλεσμα.

*Ένας Αθηναίος που ζει στην Αθήνα

Ενδονεοδημοκρατικό άρωμα έχει η κόντρα η οποία υποβόσκει εδώ και πολλούς μήνες στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.

Προ ημερών παραιτήθηκε ο Θανάσης Εξαδάκτυλος, πρόεδρος για δύο θητείες στον ΠΙΣ και στη θέση του εξελέγη ο Κωνσταντίνος Κουτσόπουλος, έως τώρα α’ αντιπρόεδρος. Η παραίτηση Εξαδάκτυλου προέκυψε μετά την απόφαση που έλαβε στις 23 του περασμένου Δεκεμβρίου το Συμβούλιο της Επικρατείας με την οποία ακυρώθηκε το αποτέλεσμα των εκλογών στον ΠΙΣ οι οποίες είχαν γίνει τον Δεκέμβριο του 2022.

Την προσφυγή στο ΣτΕ είχε καταθέσει ο τέως πρόεδρος και μετέπειτα και περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης.
Ο λόγος που το ΣτΕ έκανε δεκτή την προσφυγή του Πατούλη είναι ότι στις εκλογές συμμετείχαν εκπρόσωποι ιατρικών συλλόγων που δεν είχαν τακτοποιηθεί οικονομικά έως την ημέρα των εκλογών.
 
Η τύχη της διοίκησης του ΠΙΣ βρίσκεται τώρα στα χέρια του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη στον οποίο πρόκειται να κοινοποιηθεί επισήμως η απόφαση του ΣτΕ. Στη συνέχεια ο υπουργός έχει την ευχέρεια είτε να διορίσει δική του προσωρινή διοίκηση έως ότου γίνουν εκ νέου εκλογές είτε να συγκροτήσει επιτροπή η οποία θα αναλάβει την άμεση διενέργεια εκλογών.

Σημειώνεται ότι ο Άδωνις δεν διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις με τη σημερινή διοίκηση του ΠΙΣ καθώς θεωρεί ότι ο συνδικαλιστικός φορέας δεν στήριξε το έργο του στον τομέα της Υγείας.
 
Η παραίτηση Εξαδάκτυλου έχει ως στόχο να αποφευχθεί η σύγκρουση μεταξύ του υπουργού και της διοίκησης του ΠΙΣ. Το εάν θα επιτευχθεί αυτό θα φανεί λίαν προσεχώς. Ρόλο θα παίξουν ασφαλώς και οι συσχετισμοί εντός του ΠΙΣ.

Ο Εξαδάκτυλος είχε εκλεγεί με τη στήριξη έξι μελών του δ.σ. που πρόσκεινται στη ΝΔ, δύο που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ και ενός που ανήκει στο ΠΑΣΟΚ. Απέναντι βρίσκονται τρεις «γαλάζιοι» της πλευράς Πατούλη και τρεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Με αυτούς τους συσχετισμούς ίσως μπορείτε να μαντέψετε ποια θα είναι η απόφαση του Άδωνι.

Εκκρεμότητες

Η διαχείριση του αυτοκινητόδρομου της Εγνατίας οδού έχει περιέλθει, ως γνωστόν, στην ευθύνη της κοινοπραξίας ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ-Egis Projects (Νέα Εγνατία Οδός Α.Ε.) από την 1η Ιανουαρίου 2026. Ως παράπλευρη απώλεια αυτής της εξέλιξης είναι το κλείσιμο της εταιρείας Εγνατία Οδός Α.Ε. η οποία προηγουμένως θα εκκαθαριστεί.

Προς το παρόν, πάντως, εξακολουθεί να υφίσταται, να διατηρεί τα γραφεία της και φυσικά και τους εργαζόμενους. Στο διάστημα που ακολουθεί το αρμόδιο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, υπό την εποπτεία του οποίου ήταν η εταιρεία, καλείται να επιλύσει μια σειρά σημαντικά θέματα, πριν να μπει το οριστικό λουκέτο.

Το πρώτο είναι η τύχη των 105 εργαζομένων οι οποίοι θα υπαχθούν σε άλλες Διευθύνσεις του ίδιου υπουργείου. Ωστόσο αυτό δεν έχει γίνει ακόμη. Στο μεταξύ, πληροφορούμαι, ότι ο σύλλογος των εργαζομένων έχει αποστείλει εξώδικο προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου με το οποίο δηλώνει ότι “αρνούμαστε ρητά και κατηγορηματικά την ύπαρξη οποιασδήποτε ευθύνης των εργαζομένων της ΕΟΑΕ για οτιδήποτε συμβεί στην Εγνατία Οδό ή/και στις σήραγγές της, μετά την έναρξη της σύμβασης παραχώρησης”.

Τονίζουν, δε, πως “μετά την έναρξη της σύμβασης παραχώρησης, είναι παράνομη η επίρριψη οποιασδήποτε ευθύνης σε εργαζόμενους της ΕΟΑΕ για οτιδήποτε συμβεί στην Εγνατία Οδό ή/και στις σήραγγες, όπως και η προσπάθεια μετάθεσης στους εργαζόμενους της ΕΟΑΕ των ευθυνών άλλων, δηλαδή εκείνων που θα έχουν την αποκλειστική γνώση, έλεγχο, αποφασιστική αρμοδιότητα και δυνατότητα παρέμβασης στα έργα της Εγνατία Οδού ή/και των σηράγγων”.

Ένα άλλο θέμα που είναι σε εκκρεμότητα είναι η τύχη των έργων τα οποία δεν έχουν υπαχθεί στη σύμβαση παραχώρησης, δεν τα έχει αναλάβει δηλαδή η Νέα Εγνατία Οδός Α.Ε. Τέτοιες περιπτώσεις είναι για παράδειγμα η υποθαλάσσια σήραγγα στο Άκτιο, καθώς και διάφορα τμήματα δρόμων τα οποία δεν πέρασαν στην ευθύνη του αναδόχου.

Όλα αυτά τα θέματα πρόκειται να συζητηθούν σε σύσκεψη η οποία θα γίνει το προσεχές διάστημα μεταξύ του υφυπουργού Υποδομών Νίκου Ταχιάου, του γενικού γραμματέα Υποδομών και εκπροσώπων του συλλόγου Εργαζομένων.

Τα διόδια στο Νησέλι

Μένω στα της Εγνατίας οδού καθώς χθες το emakedonia.gr είχε ένα ρεπορτάζ σχετικά με τα νέα διόδια τα οποία κατασκευάζονται στην Εγνατία, στο ύψος του Νησελίου του νομού Ημαθίας.

Όπως σημείωνε το ρεπορτάζ ο ακριβής χρόνος λειτουργίας αυτών των διοδίων καθώς και το ύψος του τέλους διέλευσης δεν είναι ακόμη γνωστά, η δε απόπειρά μας να επικοινωνήσουμε με εκπρόσωπο της αναδόχου κοινοπραξίας ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ-Egis Projects (Νέα Εγνατία Οδός Α.Ε.), προκειμένο να έχουμε αυτές τις απαντήσεις, δεν είχε καταστεί δυνατή.

Χθες, ωστόσο, επικοινώνησε η υπεύθυνη Επικοινωνίας της εταιρείας η οποία μας έδωσε κάποιες πληροφορίες και σας τις μεταφέρω. Κατ' αρχάς, ως προς το χρόνο λειτουργίας των νέων διοδίων μας είπε πως δεν έχει αποσαφηνιστεί ακόμη, επισημαίνοντας πως η υποχρέωση του αναδόχου, με βάση τη σύμβαση παραχώρησης είναι αυτός να λειτουργήσει ως το τέλος του 2026.

Για δε το τέλος διέλευσης μας είπε πως αυτό θα είναι χαμηλό. Επίσης, η τιμή των νέων διοδίων δεν πρόκειται να αλλάξει τις τιμές οι οποίες ισχύουν από 1ης Ιανουαρίου στα δύο κοντινότερα διόδια, σε Μάλγαρα και Πολύμυλο.

Τηρείται η παράδοση

Την καθιερωμένη συνάντηση για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας τους πραγματοποιούν σήμερα πρώην δήμαρχοι του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για πρώην δημάρχους των δεκαετιών του '80 και του '90 των οποίων οι δήμοι δεν υπάρχουν πλέον καθώς συνενώθηκαν με άλλους, αρχικά με τον “Καποδίστρια” και εν συνεχεία με τον Καλλικράτη.

Στη σημερινή συνάντηση θα συμμετάσχουν οι Δημήτρης Σερβετάς (Τριανδρίας), Γρηγόρης Χατζησάββας (Νεάπολης), Θεόδωρος Παπαδόπουλος (Πολίχνης), Αλέξανδρος Σταματουλάκης (Αμπελοκήπων), Σπύρος Μπαρούτας (Σταυρούπολης), Άγγελος Φραντζής (Αγίου Γεωργίου).

Το “παρών” θα δώσουν επίσης ο πρώην νομάρχης Θεσσαλονίκης και πρώην δήμαρχος Ελευθερίου – Κορδελιού, Κώστας Παπαδόπουλος, ο οποίος αναλαμβάνει να κόψει την πίτα.

Θα είναι και ο πρώην αντινομάρχης Γιάννης Λεμπετλής όπως και ο γενικός γραμματέας του δήμου Νεάπολης επί Χατζησάββα, Χρήστος Σιδηρόπουλος.

Πιθανότατα θα συμμετάσχουν και ο πρώην πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης, Παναγιώτης Αβραμόπουλος, αλλά ίσως και ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης οι οποίοι είχαν παραστεί στην περσινή συνάντηση που είχε γίνει στη “Ρούγα”. Φέτος, το ραντεβού είναι στην Άμπελο, στα Κωνσταντινουπολίτικα. Μια ωραία πρωτοβουλία, παλαιών αυτοδιοικητικών αλλά και φίλων. Να είναι γεροί και να ανταμώνουν