Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google
Πρόσθεσέ το στην GoogleΈνα από τα σημαντικότερα και μεγαλύτερα σχολικά συγκροτήματα της Θεσσαλονίκης, το ιστορικό συγκρότημα Βαρδαρίου επί της οδού Συγγρού, βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στη συνολική αναβάθμισή του, καθώς ολοκληρώθηκε η διαγωνιστική διαδικασία και αναδείχθηκε προσωρινός ανάδοχος για το έργο «Αποκατάσταση, στατική ενίσχυση και ενεργειακή αναβάθμιση σχολικού συγκροτήματος Συγγρού».
Πρόκειται για ένα έργο που η δημοτική αρχή χαρακτηρίζει ιδιαίτερης σημασίας, τόσο λόγω του μεγέθους του όσο και εξαιτίας της ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας του συγκροτήματος, το οποίο αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του μοντέρνου κινήματος στην ελληνική σχολική αρχιτεκτονική του Μεσοπολέμου.
Όπως επισημαίνει στο emakedonia.gr ο αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων και Βιώσιμης Κινητικότητας, Πρόδρομος Νικηφορίδης, η δημοτική αρχή παρέλαβε ώριμη τη μελέτη του έργου, ενώ η χρηματοδότηση εξασφαλίστηκε από τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Στέλιο Αγγελούδη. Με την ανάδειξη προσωρινού αναδόχου ξεκινά πλέον η τελική φάση των διαδικασιών πριν από την υπογραφή της σύμβασης.
«Εφόσον δεν υπάρξουν ενστάσεις ή προσφυγές και ολοκληρωθεί ο προβλεπόμενος έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο, οι εργασίες εκτιμάται ότι θα ξεκινήσουν την άνοιξη του 2027», αναφέρει ο αντιδήμαρχος.
Σχολείο - σύμβολο για τη δυτική Θεσσαλονίκη
Το σχολικό συγκρότημα Βαρδαρίου κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 και φέρει την υπογραφή του αρχιτέκτονα Θουκυδίδη Βαλεντή, μίας από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής αρχιτεκτονικής του 20ού αιώνα.
Αποτελεί μέρος του μεγάλου προγράμματος ανέγερσης σχολικών κτιρίων που υλοποιήθηκε κατά τον Μεσοπόλεμο, σε μια εποχή κατά την οποία η Θεσσαλονίκη αναπτυσσόταν ραγδαία και οι εκπαιδευτικές ανάγκες αυξάνονταν διαρκώς.
Σήμερα το συγκρότημα εξακολουθεί να αποτελεί έναν ζωντανό εκπαιδευτικό οργανισμό, καθώς στεγάζει δύο νηπιαγωγεία, δύο δημοτικά σχολεία, γυμνάσιο και λύκειο, εξυπηρετώντας καθημερινά εκατοντάδες μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Οι παρεμβάσεις που προβλέπονται αφορούν τόσο τη στατική θωράκιση των κτιρίων όσο και την ενεργειακή τους αναβάθμιση, με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών διδασκαλίας και την παράταση της ζωής ενός ιστορικού δημόσιου κτιριακού συγκροτήματος που έχει συνδεθεί με γενιές Θεσσαλονικέων.
Δε θα υπάρξει μετακίνηση μαθητών
Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα που απασχόλησαν γονείς και εκπαιδευτικούς ήταν η συνέχιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας κατά τη διάρκεια των εργασιών. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του Δήμου Θεσσαλονίκης, τα σχολεία δεν θα χρειαστεί να μεταφερθούν εκτός του συγκροτήματος. Προηγήθηκαν διαβουλεύσεις με εκπαιδευτικούς, διευθυντές σχολείων και συλλόγους γονέων, ώστε να διαμορφωθεί ένα λειτουργικό σχέδιο.
Το έργο θα εξελιχθεί σε τρεις διαδοχικές φάσεις. Οι εργασίες θα πραγματοποιούνται τμηματικά, με τους μαθητές να μετακινούνται από πτέρυγα σε πτέρυγα, ανάλογα με το σημείο όπου θα εκτελούνται οι παρεμβάσεις κάθε φορά. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκεται να αποφευχθεί η μεταστέγαση σχολικών μονάδων και να περιοριστεί στο ελάχιστο η αναστάτωση για μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς.
Μαθητής τότε - «Εγκέφαλος» της ανάπλασης σήμερα
Για τον Πρόδρομο Νικηφορίδη, το έργο δεν αποτελεί απλώς μία ακόμη τεχνική παρέμβαση του δήμου. Συνδέεται άμεσα με τα μαθητικά του χρόνια. Όπως περιγράφει ο ίδιος στο emakedonia.gr, φοίτησε στο σχολικό συγκρότημα από το 1969 έως το 1976, σε μια περίοδο κατά την οποία το σχολείο αποτελούσε το μεγαλύτερο ίσως σχολικό συγκρότημα της πόλης.
«Ήμουν μεγάλος επαναστάτης, ο πρώτος πρόεδρο μαθητών σε μια εποχή όπου δεν υπήρχαν ακόμη θεσμοθετημένα μαθητικά συμβούλια», εξηγεί ο κ. Νικηφορίδης. Απέναντί του, αντίπαλον δέος, συχνά ο καλύτερός του φίλος, συμμαθητής του και πρώην πρόεδρος της ΔΕΘ-Helexpo, Τάσος Τζήκας.
«Ο Τάσος ήταν ο καλύτερος μαθητής του σχολείου. Είχε και λίγη εύνοια από τους καθηγητές, οπότε πολλές φορές βρισκόμασταν σε αντίπαλα στρατόπεδα για διάφορα ζητήματα», θυμάται. Παρά τις μαθητικές αντιπαραθέσεις, οι δύο τους διατήρησαν στενή φιλία μέχρι σήμερα και πριν από τρία χρόνια επισκέφθηκαν ξανά την παλιά τους τάξη. «Η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Ξαναβρεθήκαμε στον χώρο όπου μεγαλώσαμε και θυμηθήκαμε πολλά από εκείνα τα χρόνια», αναφέρει.
Περισσότεροι από 2.000 μαθητές σε ένα αχανές κτιριακό συγκρότημα
Οι εικόνες που περιγράφει ο αντιδήμαρχος αποτυπώνουν μια Θεσσαλονίκη πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Την εποχή εκείνη στο συγκρότημα φοιτούσαν περισσότεροι από 2.000 μαθητές. Πολλοί προέρχονταν από τις Συκιές, τα Μετέωρα και τους Αμπελόκηπους, καθώς στις περιοχές αυτές δεν υπήρχαν ακόμη οι σημερινές εκπαιδευτικές υποδομές.
Η έλλειψη διαθέσιμων χώρων ήταν τόσο μεγάλη ώστε το σχολείο λειτουργούσε σε παραρτήματα που βρίσκονταν σε άλλες περιοχές της πόλης. «Μας έστελναν ακόμη και στα Νέα Ξυλάδικα. Σε ένα από τα παραρτήματα είχαμε ταράτσα για αυλή», θυμάται. Οι μετακινήσεις γίνονταν καθημερινά με τα πόδια.
«Στην οδό 26ης Οκτωβρίου συναντούσαμε τα κάρα που μετέφεραν εμπορεύματα. Ανεβαίναμε κρυφά επάνω, κάναμε ένα κομμάτι της διαδρομής και μετά πηδούσαμε κάτω για να συνεχίσουμε προς το σχολείο πεζή», αφηγείται.
Η πληθώρα μαθητών είχε οδηγήσει ακόμη και σε ένα ασυνήθιστο για τα σημερινά δεδομένα καθεστώς λειτουργίας. Για δύο συνεχόμενα χρόνια το σχολείο λειτούργησε σε τρεις βάρδιες: πρωινή από τις 8 το πρωί έως τις 12 το μεσημέρι, μεσημεριανή από τις 12 έως τις 4 το απόγευμα και βραδινή από τις 4 έως τις 8 το βράδυ.
«Ήμασταν πάρα πολλοί. Το συγκρότημα έσφυζε από ζωή σε όλες τις ώρες της ημέρας», σημειώνει.
Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google
Πρόσθεσέ το στην Google
