Γράφει
Σύνθια Σάπικα
Είδα με πολλή προσοχή την παρουσίαση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα. Και όχι μόνο αυτό. Παρακολούθησα και με προσοχή τα λεγόμενα των πολύ στενών του συνεργατών μέχρι να φτάσουμε στην ανακοίνωση του νέου κινήματος και στα αποκαλυπτήρια του ονόματός του.
Αρχικά πίστεψα ότι το νέο όνομα θα είναι πυξίδα, όμως έσφαλα. Τελικά ομολογώ πως το όνομα ΕΛΑΣ εμένα προσωπικά μου άρεσε πολύ ως άκουσμα. Και μόνο ως άκουσμα. Διότι όταν είδα το λογότυπο απογοητεύτηκα. Για ένα κόμμα, όπως και για οποιαδήποτε εταιρεία, το γραφιστικό κομμάτι αποτελεί μέρος της ταυτότητάς του. Και το συγκεκριμένο εμένα με τρόμαξε. Μου θύμισε ακροδεξιό μόρφωμα. Βέβαια, ο αντίλογος λέει ότι ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε με το όνομα να προκαλέσει κουβέντα και σίγουρα το κατάλαβε.
Έχει χυθεί πολύ μελάνι για την εκδήλωση στο Θησείο. Προσωπικά θα σας πω πως ακόμα και ο ουρανός εκείνο το βράδυ ήταν στη σωστή κατεύθυνση. Κοκκίνησε επικίνδυνα για να αποτελεί το τέλειο φόντο για το λογότυπο. Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν αμήχανος μεν, είχε όμως ξαναβρεί το χαμένο για καιρό συμπαθητικό του βλέμμα. Αρκεί αυτό το βλέμμα να συνδυαστεί με κυβερνισιμότητα, θα πουν οι κακές γλώσσες.
Αναρωτιόμουν ποιες και ποιους θα χρησιμοποιήσει ο Αλέξης για να συγκροτήσει τα ψηφοδέλτιά του. Έτσι έκανα μία σύντομη έρευνα στο διαδίκτυο και βρήκα δύο ξανθιές όμορφες και νέες κοπέλες. Μην με κατηγορήσετε για σεξισμό. Αναζήτησα και τα βιογραφικά τους αλλά δεν κατόρθωσα να τα βρω.
Με αυτά και με αυτά, πάντως, ο Αλέξης πιέζει τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να παραιτηθούν από την έδρα τους, εφόσον θελήσουν να τον ακολουθήσουν. Και επειδή τα άλλα κόμματα της αριστεράς μάλλον κινδυνεύουν να αποτύχουν στην είσοδό τους στη βουλή, επειδή τα υπόλοιπα στελέχη του Τσίπρα επιδίδονται σε ένα επικοινωνιακό μπαράζ εμφανίσεων στα κανάλια και επειδή οι θέσεις είναι μετρημένες, προβλέπω ότι κάποιες και κάποιοι θα αναγκαστούν να το κάνουν το βήμα και να παραιτηθούν, ακολουθώντας το παράδειγμα του αρχηγού τους.
Αυτά μάλλον θα σκεφτόταν το κοριτσάκι που του έφερε σε χαρτί το όνομα του κόμματος και χαμογελούσε. Ήταν μάλλον ταυτόχρονα και η πιο γλυκιά και αμήχανη στιγμή για τον Αλέξη Τσίπρα. Αλλά ο ουρανός είχε κοκκινήσει. Μαζί και τα μάγουλα της Ελλάδας.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 31.05.2026
