Αναλογιζόμενη ψύχραιμα ή ίσως όχι και τόσο ψύχραιμα τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις, βλέπω πως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Ίσως όχι σε επίπεδο πολιτικής ακόμη, αλλά σε επίπεδο πολιτών σίγουρα. Αλλά η κρίσιμη αλλαγή είναι αυτή. Των ψηφοφόρων και όχι των πολιτικών. Διότι εάν αλλάξουν οι ψηφοφόροι αναγκαστικά θα αλλάξουν και οι πολιτικοί. Οι υπάρχοντες θα αλλάξουν συμπεριφορά και κάποιοι από τους υπάρχοντες θα εξαφανιστούν. Και δεν θα εξαφανιστούν στην αφάνεια, θα εκπαραθυρωθούν.
Υπάρχουν δύο γνωμικά που έχω υιοθετήσει μεγαλώνοντας. Το πρώτο είναι το «υπομονή μεγάλη αρετή» και το δεύτερο είναι πως η ζωή είναι δίκαιη. Εάν κάνεις καλά πράγματα θα σου έρθουν πίσω. Και εάν βλάψεις θα το πληρώσεις με κάποιον τρόπο.
Πάμε πίσω στην πολιτική. Στην Ελλάδα το πιθανότερο είναι πως υπάρχει άνοδος της ακροδεξιάς, και το βέβαιο είναι πως υπάρχει αβεβαιότητα στην αριστερά. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι υπάρχει ένα μεγάλο μερίδιο υγιών ψηφοφόρων, που ψάχνεται για το τι θα ψηφίσει, σκέφτεται να ρίξει άκυρο, ή λευκό και απορρίπτει το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, ψάχνοντας εναγωνίως για νέα, ικανά πρόσωπα.
Το θέμα είναι ότι τα νέα, ικανά πρόσωπα δεν θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική. Διότι εάν είσαι επιτυχημένος επαγγελματίας γιατί να θέλεις να κατέβεις στην Α’ Θεσσαλονίκης με το κυβερνόν κόμμα με μηδενικές πιθανότητες να εκλεγείς; Και μάλιστα όταν ακόμη δεν έχουν απαντήσει αρνητικά δύο μεγάλα ονόματα, ο Μαργαρίτης Σχοινάς και ο Νίκος Ταχιάος.
Πάντως ο κόσμος έχει ξυπνήσει. Και ελέγχει. Και είναι έτοιμος να καταδικάσει, ακόμη και χωρίς αποδείξεις. Είδατε τι έγινε με την αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού, είδατε τι έγινε με τις λίστες του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και εκτιμώ πως θα δούμε και άλλα. Σε χαμηλότερο επίπεδο. Σε επίπεδο δημοσίου, ο κόσμος θα αρχίσει να μιλάει και να αντιδράει για όσα γίνονται. Και σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης το ίδιο.
Συζητούσα προχθές με μία φίλη και ανέφερα ότι κάποιος γνωστός προχώρησε δικαστικά σε μία υπόθεση και χάρηκε τόσο πολύ. «Επιτέλους κάποιος που τόλμησε να τα βάλει με το σύστημα» μου είπε. Μέχρι τώρα άκουγα το «όποιος τα βάζει με το σύστημα, το σύστημα τον τρώει».
Πάμε λοιπόν στο υπομονή μεγάλη αρετή. Σας προτρέπω να το υιοθετήσετε και να μην τα παρατάτε. Και συνεχίζω, με υπεραισιοδοξία ίσως να πιστεύω πως υπάρχει δικαιοσύνη.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 10.05.2026