Γ. Σακελλαρίδης: Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μέρα μνήμης, αλήθειας και αγώνα

O γραμματέας της ΚΕ της Νέας Αριστεράς, τόνισε πως «χρειαζόμαστε συνδικάτα μαζικά, μαχητικά και διεκδικητικά που να αφορούν και να εκπροσωπούν τους πραγματικούς εργαζόμενους»

- Newsroom

Ημέρα «μνήμης», «αλήθειας» και «αγώνα» χαρακτήρισε την 1η Μαΐου ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, σε μακροσκελές μήνυμά του έπειτα από την ολοκλήρωση των συγκεντρώσεων για την Εργατική Πρωτομαγιά.

Όπως τόνισε ο κ. Σακελλαρίδης, είναι μέρα μνήμης «για τους αγώνες που έχουν δώσει οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες για να κατακτηθούν δικαιώματα που κάποτε φάνταζαν ουτοπικά και μη ρεαλιστικά» όπως και «αλήθειας» «για τους 200 εκτελεσθέντες -από τους Ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους- κομμουνιστές της Καισαριανής, που με απαράμιλλο θάρρος στάθηκαν μπροστά στα πολυβόλα, αποδεικνύοντας ότι η δύναμη της πίστης για έναν καλύτερο κόσμο τσακίζει τον φόβο».

Ακόμη, επισήμανε πως είναι και μέρα «αγώνα» καθώς «ο μισθός τελειώνει στις 20 του μήνα» για ότι «η κυβέρνηση αξιοποιεί την ακρίβεια για να αυξάνει τα δημόσια έσοδα» αλλά και για ότι «χιλιάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες δουλεύουν χωρίς εργασιακά δικαιώματα, με αδιανόητα ωράρια σε συνθήκες επικίνδυνες για την ασφάλειά τους».

Τέλος, ο γραμματέας της ΚΕ της Νέας Αριστεράς υπογράμμισε πως «χρειαζόμαστε συνδικάτα μαζικά, μαχητικά και διεκδικητικά που να αφορούν και να εκπροσωπούν τους πραγματικούς εργαζόμενους και εργαζόμενες, και όχι κάποιες ελίτ που νοιάζονται μόνο για την αναπαραγωγή της πιο διεφθαρμένης και βολεμένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας».

Αναλυτικά η ανάρτησή του

«Η εργατική Πρωτομαγιά είναι ημέρα μνήμης.

Για τους αγώνες που έχουν δώσει οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες για να κατακτηθούν δικαιώματα που κάποτε φάνταζαν ουτοπικά και μη ρεαλιστικά. Έτσι προχωράει ο κόσμος, έτσι γράφεται η ιστορία.

Για τους 200 εκτελεσθέντες -από τους Ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους- κομμουνιστές της Καισαριανής, που με απαράμιλλο θάρρος στάθηκαν μπροστά στα πολυβόλα, αποδεικνύοντας ότι η δύναμη της πίστης για έναν καλύτερο κόσμο τσακίζει τον φόβο.

Η εργατική Πρωτομαγιά είναι ημέρα αλήθειας.

Και η αλήθεια σήμερα είναι ότι το 60% των μισθωτών έχουν μισθό κάτω από 950 ευρώ καθαρά.

Ότι ο μισθός τελειώνει στις 20 του μήνα, ενώ τα έξοδα για τα σουπερμάρκετ, τα ενοίκια και τις ανάγκες υγείας και παιδείας καλπάζουν.

Ότι η κυβέρνηση αξιοποιεί την ακρίβεια για να αυξάνει τα δημόσια έσοδα, ενώ δίνει φοροαπαλλαγές δισεκατομμυρίων σε funds, επιχειρηματικούς ομίλους και στους πολύ πλούσιους.

Ότι χιλιάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες δουλεύουν χωρίς εργασιακά δικαιώματα, με αδιανόητα ωράρια σε συνθήκες επικίνδυνες για την ασφάλειά τους.

Η εργατική Πρωτομαγιά είναι όμως και ημέρα αγώνα.

Για τους χιλιάδες νέους και νέες φεύγουν αυτές τις μέρες για να δουλέψουν σεζόν, σε πολύ συνθήκες εργασιακών κάτεργων, στην ‘ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας’.

Για τους ντελιβεράδες, που ακόμα και σήμερα θεωρούνται ‘ατομικοί επιχειρηματίες’ και όχι μισθωτοί, δουλεύοντας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Για τους χιλιάδες εργαζόμενους και εργαζόμενες σε call centers, που δουλεύουν με άθλια ωράρια, χαμηλές αμοιβές και αν παραπονεθούν, απολύονται χωρίς πολλά πολλά.

Για τους υγειονομικούς που δίνουν την μάχη για την περίθαλψη μας στο ΕΣΥ με εξευτελιστικούς μισθούς και απανωτές, εξαντλητικές εφημερίες.

Για όλους και όλες, ώστε να μην υπάρξουν νέα εργοδοτικά εγκλήματα όπως στη Βιολάντα και να μην θρηνήσουν άλλες οικογένειες τους δικούς τους ανθρώπους, όπως στα Τρίκαλα.

Διεκδικούμε:

  • Μείωση του χρόνου εργασίας, χωρίς μείωση αποδοχών. Το 32ωρο είναι η φυσική εξέλιξη μιας κοινωνίας που προοδεύει και μιας τεχνολογίας που διαρκώς βελτιώνεται. Πρέπει να αξιοποιηθεί για περισσότερο ελεύθερο χρόνο και καλύτερη ποιότητα ζωής.
  • Συλλογικές διαπραγματεύσεις και συλλογικές συμβάσεις εργασίας, με αποκατάσταση όλου του θεσμικού πλαισίου που τις κάνουν ουσιαστικές και ενισχύουν τη διαπραγματευτική δύναμη των εργαζόμενων.
  • Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο τομέα και της 13ης σύνταξης.
  • Αποκατάσταση της νομοθεσίας που ενθαρρύνει τη συλλογική οργάνωσης σε εργατικά σωματεία και κατάργηση όλων των αντι-συνδικαλιστικών νόμων.
  • Ουσιαστική ενίσχυση του ΣΕΠΕ και των ελεγκτικών μηχανισμών για την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους εργασίας.

Για όλα αυτά χρειαζόμαστε συνδικάτα μαζικά, μαχητικά και διεκδικητικά που να αφορούν και να εκπροσωπούν τους πραγματικούς εργαζόμενους και εργαζόμενες, και όχι κάποιες ελίτ που νοιάζονται μόνο για την αναπαραγωγή της πιο διεφθαρμένης και βολεμένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.

Καλή Πρωτομαγιά. Καλούς μας αγώνες».

Loader
ESPA