Γράφει
Βασίλης Κοντογουλίδης
Κι ενώ το προεκλογικό άρωμα αρχίζει να γίνεται έντονο στην πολιτική ατμόσφαιρα της χώρας, το μεγάλο ερώτημα είναι αν στις επόμενες εκλογές γίνει ουσιαστική κουβέντα για τα σοβαρά θέματα που θα καθορίσουν το αύριο της χώρας.
Θα μου πείτε ποιος είναι αυτός που θα ορίσει την ατζέντα της προεκλογικής περιόδου, ιδιαίτερα αν υπάρχει ο λεγόμενος αστάθμητος παράγοντας στην επικαιρότητα. Θα απαντούσα ότι κάποια στιγμή επιβάλλεται ο πολιτικός κόσμος να συζητήσει για τα μεγάλα, ειδικά αν φτάσαμε ήδη στο σημείο τα πράγματα για μερικά θέματα να είναι ζωτικής σημασίας για τον Ελληνισμό.
Το δημογραφικό σε συνδυασμό με το ασφαλιστικό μοιάζουν με βραδυφλεγείς βόμβες στα θεμέλια το έθνους που είτε δεν το αντιλαμβάνεται είτε συνειδητά αδιαφορεί το πολιτικό σύστημα.
Είναι απολύτως βέβαιο ότι μετά το 2027 η επόμενη κυβέρνηση θα κληθεί εκ των πραγμάτων να πάρει αποφάσεις για το ασφαλιστικό διότι πολύ απλά ο λογαριασμός δεν βγαίνει. Η δραματική μείωση των γεννήσεων τα τελευταία χρόνια δημιουργεί ένα εφιαλτικό μέλλον στο ασφαλιστικό με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την κοινωνική συνοχή και γαλήνη.
Η ακρίβεια στα καύσιμα και γενικά στην ενέργεια, η εκρηκτική διάσταση που παίρνει η στεγαστική κρίση μαζί με τη γενικότερη ακρίβεια που έχει διαλύσει το διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων, καθιστά αναγκαίο να ληφθούν δομικές αποφάσεις από την επόμενη κυβέρνηση.
Και το ερώτημα που τίθεται αν αυτές τις αποφάσεις μπορεί να τις πάρει μία αυτοδύναμη μονοκομματική κυβέρνηση ή μία κυβέρνηση συνεργασίας. Απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί να δώσει η ίδια η πολιτική ζωή του τόπου.
Σε αυτό το σημείο ας κάνουμε μία υπόθεση εργασίας. Ας πούμε λοιπόν ότι η Νέα Δημοκρατία πάρει το καλύτερο ποσοστό για εκείνη και σε αυτή την πολιτική συγκυρία συγκεντρώσει ένα ποσοστό γύρω στο 36 με 37% πράγμα, κατά την προσωπική μου άποψη, σχεδόν αδύνατο. Σε αυτό το υποθετικό σενάριο η ΝΔ το καλύτερο που μπορεί να πετύχει είναι οριακή αυτοδυναμία της τάξης των 152 βουλευτών.
Και εγώ ρωτάω μπορεί μία κυβέρνηση με εύθραυστη πλειοψηφία να πάρει σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον τέτοιας σοβαρότητας θεμάτων όπως το ασφαλιστικό; Δεν θα ήταν πιο δόκιμο πολιτικά και συναφές με το εθνικό συμφέρον να προκύψουν κυβερνήσεις είτε ειδικού σκοπού με αίτημα την κάθαρση σε θεσμικές παρεκτροπές που έγιναν τα τελευταία χρόνια είτε κυβερνήσεις συνεργασίας με αποστολή τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων για τεράστιας σημασίας θέματα όπως το ασφαλιστικό, το δημογραφικό, το στεγαστικό, τα εκκρεμή Εθνικά θέματα με μία άνετη πλειοψηφία που δεν θα κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να πέσει όπως στην περίπτωση της οριακής αυτοδυναμίας.
Φυσικά σε αυτό το σενάριο επιβάλλεται τα κόμματα που θα συνεργαστούν να συμφωνήσουν σε ένα κοινό πλαίσιο διακυβέρνησης που επικεφαλής της θα είναι πρόσωπο που θα ενώνει και εννοείται δεν θα διχάζει.
Επομένως θα ήταν πιο έντιμο πολιτικά οι πολιτικοί σχηματισμοί, παλαιοί και νέοι, να συζητήσουν άμεσα δημόσια και με διαφάνεια το ενδεχόμενο η επόμενη κυβέρνηση να είναι κυβέρνηση συνεργασίας και κυβέρνηση ειδικής αποστολής.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 14.06.2026
