Συνεχίζεται ο Γολγοθάς για το λιανεμπόριο της Θεσσαλονίκης σε ένα περιβάλλον παρατεταμένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας και επίμονων πληθωριστικών πιέσεων, με τη φετινή πασχαλινή περίοδος να δίνει κάποιες μικρές ανάσες, χωρίς ωστόσο να αλλάζει δραστικά τα δεδομένα της αγοράς σε ένδυση κι υπόδηση.
Αν και οι κυρίαρχοι εμπορικοί δρόμοι του κέντρου γέμισαν, οι περισσότεροι βόλταραν, κοιτούσαν αλλά ξόδευαν… με μνημόνιο (κυρίως για το πασχαλινό τραπέζι και δώρα για τα βαφτιστήρια) με τους επαγγελματίες πλέον να ποντάρουν, όσο μπορούν, στην άνοιξη που αυξάνει τη διάθεση για αγορές και σε πιο μακρύ ορίζοντα, στις θερινές εκπτώσεις.
Από το μηδέν… στο δύο
«Υπήρχε κινητικότητα στην αγορά το διάστημα πριν το Πάσχα αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο, σίγουρα ο τζίρος έπεσε σε σχέση με πέρσι. Από εκεί που ήμασταν στο μηδέν… πήγαμε στο δύο, ναι μεν οι πολίτες κατέβηκαν στην αγορά, ωστόσο δεν ψώνισαν όπως θα περιμέναμε και αυτό είναι λογικό καθώς ο κόσμος με τα συρρικνωμένα εισοδήματα λόγω ακρίβειας επιλέγει να ξοδέψει κυρίως για είδη πρώτης ανάγκης ενώ μεγάλο μέρος της κίνησης κατευθύνθηκε σε αλυσίδες πολυεθνικών και εμπορικά κέντρα», σημειώνει στο emakedonia.gr ο Νίκος Ιωάννου, αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
Οι αναταράξεις στη Μέση Ανατολή, παρά την εκεχειρία, συνεχίζουν να επιβαρύνουν το κόστος ενέργειας και μεταφορών, μετατοπίζοντας πιέσεις σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα και τελικά στις τιμές των προϊόντων. Το αποτέλεσμα είναι ένα πιο περιορισμένο διαθέσιμο εισόδημα και μια κατανάλωση που κινείται με σαφώς πιο επιλεκτικά και «αυστηρά» κριτήρια.
Παραδοσιακά, το Δώρο Πάσχα λειτουργεί ως βασικός μοχλός κατανάλωσης. Φέτος, όμως, η επίδρασή του αποδείχθηκε βραχύβια και περιορισμένη. Μεγάλο μέρος του κατευθύνεται σε ανελαστικές υποχρεώσεις –λογαριασμούς, ενοίκια και μεταφορές–, αφήνοντας περιορισμένα περιθώρια για αγορές πέραν των βασικών.
Αγορά δύο ταχυτήτων
Η αγορά κινείται πλέον σε δύο ταχύτητες. Τα σούπερ-μάρκετ ενισχύουν τη θέση τους μέσω ανταγωνιστικών τιμών και προσφορών, ενώ τα παραδοσιακά κρεοπωλεία διατηρούν υψηλότερα επίπεδα τιμών, επενδύοντας στην ποιότητα.
Βέβαια, οι καταναλωτές, από την πλευρά τους, προσαρμόζονται. Επιλέγουν μικρότερες ποσότητες, στρέφονται σε εναλλακτικά κρέατα και προχωρούν σε πρόωρες αγορές, για να περιορίσουν την επιβάρυνση. Η συμπεριφορά γίνεται πιο ελεγχόμενη, φανερώνοντας τις πιέσεις στο εισόδημα.
Η διαρθρωτική πρόκληση
Πίσω από τη συγκυρία αναδεικνύεται ένα βαθύτερο και πιο δύσκολα διαχειρίσιμο ζήτημα: Η χαμηλή αγοραστική δύναμη των ελληνικών νοικοκυριών. Παρά τις ονομαστικές αυξήσεις εισοδημάτων, η πραγματική δυνατότητα κατανάλωσης παραμένει περιορισμένη, καθώς ο πληθωρισμός απορροφά μεγάλο μέρος των αυξήσεων.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Πάσχα του 2026 ήταν ένας άκρως αποκαλυπτικός καθρέφτης της οικονομικής πραγματικότητας: Μια αγορά που σχοινοβατεί ανάμεσα στην ανάγκη για κατανάλωση και στους περιορισμούς ενός εισοδήματος που δοκιμάζεται.
