Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google
Πρόσθεσέ το στην GoogleΤο Παγκόσμιο Κύπελλο στις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Μεξικό βρίσκεται στα σκαριά και είναι η ευκαιρία να θυμηθούμε τα δέκα πιο αλησμόνητα γκολ όλων των εποχών.
Κι επειδή η Ελλάδα δεν γίνεται να απουσιάζει και από τη διοργάνωση και από τις θύμησες, στο τέλος υπάρχει και ένα... μπόνους.
Πάμε να τα θυμηθούμε:
Αλσίδες Γκίτζια (Ουρουγουάη, 1950)
Στις 16 Ιουλίου 1950, στο θρυλικό «Μαρακανά», είχαν στοιβαχθεί 199.854 άνθρωποι, για να δουν τη Βραζιλία να κατακτά το Μουντιάλ, αφού της αρκούσε η ισοπαλία στο τελευταίο ματς με την Ουρουγουάη.
Όμως, στο 79ο λεπτό ο Αλσίδες Γκίτζια σκόραρε στην κλειστή γωνία του τερματοφύλακα Μοασίρ Μπαρμπόσα, «έγραψε» το 2-1 υπέρ της Ουρουγουάης και έπλασε τον μύθο του περίφημου «Μαρακανάζο», όπου το καθολικό βραζιλιάνικο πένθος προκάλεσε δεκάδες αυτοκτονίες απ' άκρου εις άκρον της χώρας, οι δύο εξ αυτών στο «Μαρακανά», αμέσως μετά το σφύριγμα της λήξης.
Πελέ (Βραζιλία, 1958)
Υπάρχει μία θεωρία συνωμοσίας, σύμφωνα με την οποία το Μουντιάλ του 1958 στη Σoυηδία στην πραγματικότητα δεν διεξήχθη ποτέ.
Ωστόσο, υπάρχει το μυθικό γκολ του 18χρονου τότε Πελέ στο 5-2 της Βραζιλίας επί της Σουηδίας, στον τελικό της Σόλνα, για να μας υπενθυμίσει πως όχι μόνο διεξήχθη το Μουντιάλ, αλλά ήταν και η διοργάνωση που λάνσαρε στην ποδοσφαιρική υφήλιο το trademark του (ίσως) κορυφαίου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.
Τζεφ Χαρστ (Αγγλία, 1966)
Έχουν περάσει 60 χρόνια από τον τελικό του Μουντιάλ του 1966 στο Γουέμπλεϊ κι ακόμα κανείς δεν βάζει το χέρι του στη φωτιά, για να πει μετά βεβαιότητας ότι ορθώς μέτρησε το τρίτο γκολ των Άγγλων στο περίφημο ματς με τη Δυτική Γερμανία.
Από την προσπάθεια του Τζεφ Χαρστ η μπάλα χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι και στη συνέχεια λίγο εντός ή εκτός τελικής γραμμής, VAR προφανώς δεν υπήρχε, το γκολ μέτρησε, οι γηπεδούχοι σκόραραν ξανά και κάπως έτσι γράφτηκε η ιστορία του μοναδικού μεγάλου ποδοσφαιρικού τίτλου της Αγγλίας.
Κάρλος Αλμπέρτο (Βραζιλία, 1970)
Η απόλυτη κυριαρχία των Βραζιλιάνων, στην τελευταία εμφάνιση του Πελέ σε Μουντιάλ, αποτυπώνεται στη φάση του τέταρτου γκολ των «καριόκας» στον τελικό με την Ιταλία (4-1).
Οι Βραζιλιάνοι έκρυψαν την μπάλα, ο Πελέ έστρωσε υπέροχα για τον Κάρλος Αλμπέρτο κι αυτός με διαγώνιο συρτό σουτ έγραψε την τελευταία ραψωδία του βραζιλιάνικου έπους.
Γιόχαν Νέεσκενς (Ολλανδία, 1974)
Σε αυτήν την (εντελώς υποκειμενική) λίστα υπάρχει κι ένα πέναλτι, αλλά προφανώς δεν είναι αυτή καθ' αυτή η εκτέλεση που ορίζει την επιλογή. Στο 2ο λεπτό του τελικού ανάμεσα στη διοργανώτρια Δυτική Γερμανία και την Ολλανδία οι «οράνιε» άνοιξαν το σκορ με το πέναλτι του Γιόχαν Νέεσκενς, αλλά μέχρι την υπόδειξη της παράβασης, συνέβη το εξής απίθανο: οι Ολλανδοί άλλαξαν την μπάλα 17 φορές, χωρίς οι Δυτικογερμανοί, που στο τέλος θριάμβευσαν με 2-1, να προλάβουν να την ακουμπήσουν.
Μάρκο Ταρντέλι (1982, Ιταλία)
«Πώς μας ενώνει και πώς μας δονεί του Διακογιάννη η φωνή» έλεγε το «Αρχίζει το ματς», το περίφημο τραγούδι του Λουκιανού Κελαηδόνη, που συνδέθηκε όσο κανένα άλλο με τις τελικές φάσεις των Μουντιάλ.
Και πιο κατάλληλο ενσταντανέ από το γκολ του Μάρκο Ταρντέλι στον τελικό του Μουντιάλ 1982 ανάμεσα σε Ιταλία και Δυτική Γερμανία (3-1), δεν υπάρχει.
Δυστυχώς, το σχετικό στιγμιότυπο δεν έχει διασωθεί online, αλλά ακόμα κι έτσι, ο πανηγυρισμός του σκόρερ αρκεί για να συμπεριληφθεί το γκολ στην κορυφαία δεκάδα όλων των εποχών.
Ντιέγκο Μαραντόνα (Αργεντινή, 1986)
Ιστορικό, ιστορικότατο στο «χέρι του Θεού» στην εμβληματική αναμέτρηση της Αργεντινής με την Αγγλία, αλλά ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα συμπλήρωσε τη δεύτερη φύση του μικρού παιδιού που θα έκανε τα πάντα για τη νίκη με το βασικό ένστικτο του μπαλαδόρου που υπήρξε η κορυφαία ποδοσφαιρική προσωπικότητα όλων των εποχών.
Λίγο μετά το γκολ που πέτυχε με το χέρι, ο «Πίμπε ντ' Όρο» ντρίμπλαρε τα μισά «λιοντάρια» που βρίσκονταν στον αγωνιστικό χώρο και ανάγκασε την ανθρωπότητα να υποκλιθεί στο ταλέντο του.
Φρανσουά Ομάμ-Μπιγίκ (Καμερούν, 1990)
Τίποτα δεν προμήνυε ότι η πρωταθλήτρια κόσμου το 1986 Αργεντινή θα έφτανε στον τελικό του Μουντιάλ 1990 και θα έχανε τον τίτλο από ένα αμφισβητούμενο πέναλτι υπέρ των Δυτικογερμανών.
Κι αυτό, διότι στο εναρκτήριο ματς της διοργάνωσης το υπέροχο Καμερούν σόκαρε τον Ντιέγκο Μαραντόνα και την παρέα του με το ιστορικό γκολ του Φρανσουά Ομάμ-Μπιγίκ.
Ζινεντίν Ζιντάν (Γαλλία, 1998)
Αν υπάρχει ένα ματς που ορίζει την καριέρα του Ζινεντίν Ζιντάν, είναι ο τελικός του Μουντιάλ 1998. Ο 26χρονος τότε «Ζιζού» πέτυχε τα πρώτα δύο γκολ των «τρικολόρ» με ισάριθμες κεφαλιές στο θριαμβευτικό 3-0 επί των Βραζιλιάνων, με το πρώτο εξ αυτών να είναι αυτό που έχει προβληθεί περισσότερο στο διαδίκτυο.
Ροναλντίνιο (Βραζιλία, 2002)
Με εξαίρεση τον αμφιλεγόμενο τελικό του 1966, οι Άγγλοι πάντα έβρισκαν τρόπο να τα κάνουν μαντάρα στις κρίσιμες στιγμές. Το 2002, για παράδειγμα, ο τερματοφύλακας Ντέιβιντ Σίμαν νικήθηκε από μία αδιανόητη εκτέλεση φάουλ του Ροναλντίνιο, στο δρόμο των Βραζιλιάνων προς τον τέταρτο τίτλο τους.
Μπόνους: Το πρώτο γκολ της Ελλάδας σε τελική φάση Μουντιάλ
Η Εθνική ομάδα δεν θα είναι παρούσα φέτος στα τελικά του Μουντιάλ, αλλά τουλάχιστον έχουμε να θυμόμαστε: από το (σκωπτικά αναφερόμενο) 4-4-2 της ομάδας του Αλκέτα Παναγούλια το 1994, μέχρι τον άδοξο αποκλεισμό από τα προημιτελικά το 2014, όταν η γαλανόλευκη ηττήθηκε στα πέναλτι από την Κόστα Ρίκα.
Κι επειδή η πρώτη φορά είναι πάντα η πιο ωραία, ας θυμηθούμε το παρθενικό γκολ της Ελλάδας σε Μουντιάλ.
Στις 17 Ιουνίου 2010, η Νιγηρία είχε ανοίξει το σκορ, όμως στο 44' ο Σαλπιγγίδης ισοφάρισε σε 1-1, για να ακολουθήσουν έξαλλοι πανηγυρισμοί σε όλη τη χώρα, πριν ο Τοροσίδης οδηγήσει την Εθνική σε νίκη-ανατροπή.
Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google
Πρόσθεσέ το στην Google
