του Στάθη Κουτσοχήνα, Δικηγόρου, Δρ. Νομικής ΑΠΘ, πρώην Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και Αν. Γραμματέα Δικαιοσύνης ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής.
Τα συνεχόμενα σκάνδαλα διαφθοράς που βλέπουν το φως της δημοσιότητας έχουν καταστήσει κυρίαρχο ζήτημα στην πολιτική αντιπαράθεση την εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση αλληλοκατηγορούνται για το ποιος λειτουργεί θεσμικά, ποιος επιτίθεται στους θεσμούς και τις ανεξάρτητες αρχές και ποιος εμπιστεύεται ή όχι τη δικαιοσύνη. Η ειλικρίνεια του καθενός μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί, εξετάζοντας αν τα λόγια συμβαδίζουν με τις πράξεις.
Από τη μία, στη στάση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ., Νίκου Ανδρουλάκη, απαριθμεί κανείς τις εξής συγκεκριμένες ενέργειες: α) Υπέβαλε μήνυση για να διερευνηθεί το σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων και να αποδοθούν ποινικές ευθύνες στους υπαίτιους, β) παραστάθηκε στο ακροατήριο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που καταδίκασε σε 126 χρόνια φυλάκισης τους 4 κατηγορούμενους, προς υποστήριξη της κατηγορίας, γ) προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και πέτυχε την έκδοση της με αριθμό 465/2024 απόφασης της Ολομέλειας του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου της χώρας, η οποία έκρινε ομόφωνα αντισυνταγματική τη διάταξη του ν. 4790/2021, με την οποία η κυβέρνηση της Ν.Δ. απαγόρευσε την ενημέρωσή του, δ) προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), επειδή ο Πρωθυπουργός, ως πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ, αρνείται να εφαρμόσει την απόφαση ΣτΕ, ε) κατέθεσε επανειλημμένα αιτιολογημένες αιτήσεις για σύσταση εξεταστικών ή προανακριτικών επιτροπών της Βουλής, με βάση τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ή της Ελληνικής Δικαιοσύνης.
Διαπιστώνουμε, λοιπόν, μία στάση έμπρακτης εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη, με εξάντληση κάθε προβλεπόμενου ένδικου μέσου ενώπιον κάθε αρμόδιας δικαστικής αρχής, εθνικής και ευρωπαϊκής.
Από την άλλη, απαριθμεί κανείς πρόχειρα τις εξής πράξεις ή παραλείψεις της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού: α) οι Υπουργοί και τα στελέχη της κυβέρνησης που αποδεδειγμένα παρακολουθήθηκαν, αρνούνται επίμονα να προσφύγουν στη δικαιοσύνη για να διερευνηθεί η υπόθεση της παράνομης παρακολούθησής τους, β) ο Πρωθυπουργός περιφρονεί την με αριθμό 465/2024 απόφαση της Ολομέλειας του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου της χώρας, αρνούμενος για περισσότερο από 2 έτη να την εφαρμόσει, γ) ο Πρωθυπουργός δεν προσφεύγει στη δικαιοσύνη, ασκώντας τα προβλεπόμενα μέσα κατά του εμπόρου του παράνομου λογισμικού predator, που δημοσίως δηλώνει ότι το πώλησε στην κυβέρνηση και τον αποκαλεί Νίξον, δ) η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπλοκάρει τη διερεύνηση κάθε δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που έρχεται στη Βουλή, ε) η «εξυγίανση» του ΟΠΕΚΕΠΕ προχωρά τόσο αποφασιστικά, που η υπάλληλος του φορέα και συνεργάτιδα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, χάρη στην οποία αποκαλύφθηκε το πρωτοφανές σκάνδαλο, τιμωρείται για τη στάση της, καθώς είναι η μόνη υπάλληλος που παροπλίζεται και διώκεται πειθαρχικά!
Από τα παραπάνω, αβίαστα συνάγεται ο κανόνας της παντελούς έλλειψης σεβασμού της δικαιοσύνης από την παρούσα κυβέρνηση. Μοναδική εξαίρεση στον κανόνα, η πράξη του διορισμένου από το Υπουργικό Συμβούλιο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που παρά την προσωπική εμπλοκή στην υπόθεση των παρακολουθήσεων ως εποπτεύων Εισαγγελέας της ΕΥΠ και καταστρατηγώντας κάθε κανόνα αμεροληψίας, αποφάσισε να μην απέχει από την εξέταση της υπόθεσης.
Κλείνοντας, υπενθυμίζω ότι κάθε χρόνο στις 9 Μαΐου γιορτάζουμε την Ημέρα της Ευρώπης, για να τιμήσουμε τη Διακήρυξη Σουμάν του 1950. Η διακήρυξη αυτή έθεσε τα θεμέλια της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης, με στόχο να διασφαλίσει διαχρονικά την ειρήνη στη μεταπολεμική Ευρώπη. Φαντάζομαι στα πλαίσια των εορτασμών για την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την πίστη μας στις κοινές Ευρωπαϊκές αξίες εντάσσεται και η εξαγγελία του κ. Υπουργού Υγείας και Αντιπροέδρου της Ν.Δ. ότι «Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν είναι κανένας σοβαρός θεσμός. Καινούργιος θεσμός 3 ετών είναι. Ένας απλός νόμος του ελληνικού κράτους είναι. Δεν είναι τίποτα παραπάνω. Αύριο ψηφίζουμε και τέρμα»!
