Ζωή Ε. Γιαννοπούλου

Διαχείριση συγκρούσεων και ηθική της ισχύος σε έναν ασταθή κόσμο

Όταν προκύψει διαφωνία, η συναισθηματική εγγύτητα δεν απλοποιεί τα πράγματα, τα βαθαίνει

Δεν υπάρχει πάντα κοινό έδαφος. Και το να το αναγνωρίσουμε εγκαίρως δεν είναι αποτυχία· είναι πράξη διαύγειας.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι απλώς η στιγμή που αποκαλύπτεται ότι η σχέση ή η συμφωνία δεν μπορεί να συνεχιστεί με όρους αξιοπρέπειας

Οι απειλές, οι μπλόφες και οι εκβιασμοί δεν στοχεύουν τόσο στο περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης όσο στο συναισθηματικό περιβάλλον της

Όσο οι κοινωνίες γίνονται πιο σύνθετες, τόσο γίνεται φανερό ότι πολλές συγκρούσεις δεν «λύνονται» με την κλασική έννοια

Είναι το σημείο όπου οι άνθρωποι καλούνται να μιλήσουν όχι μόνο για γεγονότα, αλλά για εμπειρίες, φόβους και απώλειες. Και αυτή η διάσταση δεν μεταφράζεται εύκολα σε δεδομένα

Οι άνθρωποι δεν αρκούνται πλέον στο «έτσι αποφασίστηκε». Διεκδικούν λόγο, ακρόαση και συμμετοχή στη διαμόρφωση της λύσης