Αν ζούσε στον Μεσαίωνα, ο Ζήσης Ρούμπος θα ήταν ο γελωτοποιός του βασιλιά. - ούτε καν αυλικός. Στο σήμερα, είναι «απλά» ένας κωμικός - ούτε ρήτορας, ούτε πολιτικός. Δεν τον ενδιαφέρει να δείξει τον δρόμο σε κανέναν, ούτε να κράξει και, γενικά, δεν του αρέσει ιδιαίτερα να ασχολείται με τους άλλους. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να γελάει ο κόσμος. Παρά τα σκοτάδια της εποχής, επιλέγει πολύ συνειδητά να κοιτάει προς το φως, καθημερινά, ακόμα κι όταν αυτό μοιάζει πολύ δύσκολο.
Στη νέα του παράσταση, «Το Σποτ», για πρώτη φορά, βάζει σε κείμενό του σχόλιο για την καθημερινότητα - όχι όμως για να κρίνει, ούτε για να στηρίξει κάποια πλευρά. Ήθελε απλά να περιγράψει αυτό που ζει. Πρωταρχικός του σκοπός παραμένει να το κάνει τον κόσμο να γελάσει, θέλει, όμως, και να κάνει κατανοητό ότι το γεγονός ότι δεν κουνάει το δάχτυλο, δεν σημαίνει ότι κλείνει και τα μάτια.
«Είναι η πρώτη φορά που το κάνω αυτό στη γραφή μου γιατί γενικά δεν ασχολούμαι καθόλου με επικαιρότητα ή πολιτική. Έχοντας όμως πια φτάσει πια στα 50, ένιωσα και εγώ λίγο την ανάγκη πια να μιλήσω για το τι ζούμε» λέει στο emakedonia.gr με αφορμή την παρουσίαση της παράστασης στη Θεσσαλονίκη στις 20 και 21 Απριλίου.
«Το Σποτ» είναι ένα έργο που έφτιαξε με την σκηνοθέτιδα, Σοφία Πάσχου, και τον Δημήτρη Μακαλιά. «Αρχικά ο σκοπός ήταν να φτιάξουμε μια κωμωδία. Στην πορεία προέκυψε η ανάγκη να μιλήσουμε για την Ελλάδα του σήμερα. Έτσι, μέσα από την κωμική συνθήκη ενός συνεργείου που φτιάχνει ένα διαφημιστικό σποτ για την Ελλάδα, βρήκαμε τον τρόπο να μιλήσουμε με χιουμοριστική και λίγο σατιρική διάθεση για όλο αυτό που ζούμε.»
Στην παράσταση υπάρχει πολλή διάδραση με το κοινό κάτι που, όπως εξηγεί, δεν αφορά μόνο κάποιους μεμονωμένους θεατές αλλά όλο το κοινό. «Δεν θα μείνει κανένας παραπονεμένος» λέει χαρακτηριστικά και περιγράφει την παράσταση ως μια από τις καλύτερες συνεργασίες στην καριέρα του. «Η ομάδα είναι εξαιρετική, δεθήκαμε πολύ, ρίχνουμε πολύ γέλιο και νομίζω ότι και ο κόσμος θα εκτιμήσει την φρεσκάδα της ιδέας» σημειώνει. Και αν κρίνει με βάση το πώς πήγε η παράσταση στην Αθήνα και τα θετικά σχόλια που άκουσε, το κοινό έμεινε ικανοποιημένο και τόσο ο ίδιος όσο και η παραγωγή δηλώνουν ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα. Συνεπώς είναι πολύ χαρούμενος που η παράσταση ταξιδεύει, και όλο και περισσότερος κόσμος αποκτά τη δυνατότητα να συμμετέχει σε αυτό το ταξίδι.
«Συνειδητά επικεντρώνομαι στο φως»
Ο Ζήσης Ρούμπος ξεκαθαρίζει εξ αρχής πως στο έργο δεν ασκούν κριτική, ο ίδιος μάλιστα είναι κάθετος σε αυτό. «Ζούμε σε μια εποχή που υπάρχει κριτική καθημερινά από τους πάντες και σε όλα. Εμείς περιγράφουμε απλά, φωτογραφίζουμε με αγνό φακό και χωρίς φίλτρα αυτό που συμβαίνει - τις μικρές και μεγάλες παθογένειες της Ελλάδας. Δεν κουνάμε το δάχτυλο αλλά σίγουρα δεν κλείνουμε και τα μάτια» λέει χαρακτηριστικά.
Όπως λέει, έχει φτάσει πολύ συνειδητά σε ένα επίπεδο να ξέρει πως με την κωμωδία του θέλει να κάνει τον κόσμο να γελάει. «Δεν με ενδιαφέρει να περιγράψω αυτά που ζούμε σε καθημερινό επίπεδο. Δεν με ενδιαφέρει να κάνω πολιτική σάτιρα, ούτε να έρθει ο κόσμος και να ξαναδεί αυτά που ζει, δεν ασκώ κριτική, δεν περνώ κάποια όχθη απλά ονομάζω αυτά που ζούμε. Αυτή η παράστση είναι μια πολύ ευχάριστη εξαίρεση στον τρόπο που είχα δουλέψει μέχρι τώρα.»
Πώς γίνεται όμως να το πετυχαίνει αυτό; Δεν επηρεάζεται; «Φαντάζομαι έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία, τα βιώματα και εντέλει το πού θέλει να επικεντρωθεί ο καθένας στη ζωή του» απαντά. «Δυστυχώς», συνεχίζει, «όσο περνάει ο καιρός το χιούμορ όλο και στερεύει γιατί η πραγματικότητα ξεπερνάει καμιά φορά ακόμα και την ίδια την φαντασία αλλά ναι, όσο μπορούμε ακόμα να λέμε ότι γελάμε με αυτά που μας συμβαίνουν, είμαστε τυχεροί.»
Το ότι είναι συνειδητή όμως η στάση του να μη μιλάει για πολιτική και επικαιρότητα δεν σημαίνει ότι είναι και εύκολη. Όπως λέει, «τα δύο πιο δύσκολα πράγματα που έχω αποφασίσει να κάνω στη ζωή μου είναι να λειτουργώ με αγάπη (πάρα πολύ δύσκολο) και να επικεντρώνομαι στο θετικό, το αισιόδοξο, το φως. Δεν θέλω μέσα από την κωμωδία μου και την Τέχνη μου να αναπαράγω την ζοφερότητα των καιρών. Αν αυτό σε κάποιους φαίνεται ότι είναι αποχή, το καταλαβαίνω, δεν μπορώ όμως να το αφήσω να με απασχολήσει. Πραγματικά θέλω να επικεντρώνομαι σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα και ναι, αυτό είναι πολιτική στάση - και δεν σημαίνει ότι στη ζωή μου είμαι γενικά απολιτίκ. Είναι μια συνειδητή επιλογή, δεν είναι τυχαίο. Δεν είμαι έρμαιο των καταστάσεων. Επιλέγω να επικεντρώνομαι στο θετικό γιατί αλλιώς νομίζω θα τρελαθώ.»
«Είναι πολύ εύκολο να κράζουμε».
Θεωρεί την πολιτική ορθότητα εργαλείο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί με καλό και κακό τρόπο, όπως όλα τα εργαλεία. Πάντως ο ίδιος όπως λέει δεν ζορίστηκε καθόλου να «συγχρονιστεί» μαζί της καθώς έτσι κι αλλιώς στα κείμενά του πάντα φρόντιζε να μη προσβάλει κανέναν - τουλάχιστον συνειδητά και με αυτή την πρόθεση.
«Το χιούμορ μου είναι αυτοσαρκαστικό, λέω δικές μου ιστορίες, μιλάω για μένα, όχι για άλλους, όχι για επικαιρότητα, όχι για αδύναμες ομάδες και, γενικά, δεν μου αρέσει η φιλοσοφία του κραξίματος. Είμαι πολύ ενάντια σε αυτό. Και, δυστυχώς, πρόκειται για μια φιλοσοφία που τελευταία την βλέπω να ανθίζει όλο και περισσότερο και στην οποία επιδίδονται πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι. Είναι πάρα πολύ εύκολο να κράξουμε, να διχάζουμε, να δημιουργήσουμε content με κράξιμο - και πολύ της μόδας. Δεν μ' αρέσει καθόλου».
Σχολιάζω ότι ο αυτοσαρκασμός είναι μάλλον κάτι πιο δύσκολο. «Δεν ξέρω αν είναι πιο δύσκολο» απαντάει, «εγώ πάντως έτσι μεγάλωσα: με αυτή τη κωμωδία, με αυτούς τους κωμικούς. Με ανθρώπους που τσαλακώνονταν και πατούσαν τη μπανανόφλουδα, και το αστείο γίνονταν αυτοί. Δεν λάτρεψα ούτε λατρεύω πολύ τους κωμικούς που δείχνουν με το δάχτυλο, που πιάνουν ένα μικρόφωνο και λένε ‘θα σας πω εγώ ποιο είναι το σωστό’. Εμένα μ’ αρέσει το να ταυτιστεί ο άλλος με τη γκάφα μου, όχι να δείξω έναν δρόμο. Με ενδιαφέρει να κάνω τον κόσμο να ξεχαστεί και να γελάει. Διασκεδαστής είμαι. Στο κάστρο, είμαι ο γελωτοποιός του βασιλιά, ούτε καν αυλικός»,
«Έχω κάνει τα όνειρά μου επάγγελμα βασικά, και είναι τέλειο»
Ο Ζήσης Ρούμπος εκτός από την κωμωδία, ασχολείται με τόσα πολλά πράγματα, που, κυριολεκτικά, χάνεις το μέτρημα. Αρχικά, έχει μεγάλο έρωτα με τη ζωγραφική «από πάντα». Στο σπίτι του έχει ένα ολόκληρο εργαστήρι ενώ παραδέχεται πως το χέρι του συνέχεια κάπως, κάτι σχεδιάζει. Χαλαρώνει βλέποντας βιντεάκια με καλλιτέχνες να ζωγραφίζουν. Είναι ο διαλογισμός του. Μάλιστα θεωρεί αυτή τη δυνατότητα τόσο «αδιανόητη έμπνευση και ευλογία» που πιστεύει πως είναι το μεγαλύτερο δώρο που έφεραν τα social media και το ίντερνετ στον άνθρωπο.
Εκτός όμως από stand up comedian, ηθοποιός, σεναριογράφος και ζωγράφος, ο Ζήσης Ρούμπος γράφει και κόμικς, κάνει κριτικές για ταινίες, παίζει παιχνίδια, ενώ ιδανικά θέλει να γράψει και βιβλία - τις ιδέες τις έχει, τον χρόνο ψάχνει. Σε κάποια στιγμή αναφέρει και τη μουσική. «Και μουσική;» τον ρωτάω. «Ναι βέβαια» απαντάει. «Παλιά ήμουν τραγουδιστής σε συγκρότημα». Φυσικά, δεν τον έβαλα να καταμετρήσει τις ιδιότητές του, ήταν προφανές πως, αφενός, θα έπαιρνε ώρα, και αφετέρου, πιθανότατα κάποια θα ξεχνούσε. Τον ρώτησα μόνο, τι απαντάει όταν τον ρωτάνε τι δουλειά κάνει.
Το σκέφτεται λίγο. «Όπως είπα και πριν, σκοπός μου είναι να κάνω τον κόσμο να γελάει, άρα ή κωμικός ή ηθοποιός δηλώνω» απαντάει. Προσθέτει δε, πως δεν έχει μεγαλύτερο βάλσαμο από το να του πει κάποιος ό,τι γέλασε μαζί του ενώ περνάει μια δύσκολη στιγμή. Αυτή η «ταμπέλα» όμως του κωμικού, δεν σημαίνει πως του στερεί τις υπόλοιπες ιδιότητές του - το χιούμορ είναι απλά «η κεντρική μπαταρία του». «Είναι κάποια πράγματα που θέλω να κάνω πριν φύγω - είναι σα να τσεκάρω μια λίστα, να λέω ‘το κανα κι αυτό’ και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που έχω καταφέρει αυτά που έχω καταφέρει».
Πώς τα κατάφερε όμως; Ήταν θέμα τύχης, οργάνωσης, στοχοπροσήλωσης; «Είναι λίγο απ' όλα. Το μυαλό μου δεν ηρεμεί ποτέ. Δεν θα με ακούσεις ποτέ να λέω πως βαριέμαι. Συνεχώς σκέφτομαι πράγματα με τα οποία θέλω να καταπιαστώ. Κάπως έτσι λειτουργώ και σαν άνθρωπος και είμαι πολύ χαρούμενος που αυτό το έκανα επάγγελμα τελικά».
Φυσικά όλα αυτά τα έκανε από μικρό παιδάκι: έφτιαχνε ιστορίες, ζωγράφιζε κόμικς, δημιουργούσε χαρακτήρες. «Έχω κάνει τα όνειρά μου επάγγελμα βασικά, και είναι τέλειο» λέει χαρακτηριστικά και παραδέχεται πως ο γιος του, που τώρα είναι 9,5 ετών, αποτελεί μεγάλη πηγή έμπνευσης για εκείνον. Αν και είναι μικρός, ήδη βλέπουν κάποια σημάδια θεατρικότητας και πλαστικότητας εκφράσεων στις κινήσεις του, παρόλαυτά, σημειώνει «ας γίνει ό,τι θέλει». Σε κάθε περίπτωση θα τον στηρίξουν στις επιλογές του. «Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να είναι ευτυχισμένος και αυτόνομος. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά σημειώσεις» καταλήγει.
INFO
To Σποτ
Ράδιο Σίτυ (Β. Όλγας 11 & Παρασκευοπούλου 9, τηλ. 2313 254500)
Δευτέρα 20 & Τρίτη 21 Απριλίου 2026
Ώρα έναρξης: 21:15
Εισιτήρια: Από 17€ μέσω More.com, δικτύου καταστημάτων Public, Ράδιο Σίτυ και στο ταμείο την ημέρα της παράστασης.
Για περαιτέρω πληροφορίες - διευκρινίσεις: artontheroad.gr
