Κορυφώνεται η αγωνία στις βιομηχανίες της Βόρειας Ελλάδας που περιμένουν… καρτερικά μέτρα στήριξης για να αντιμετωπίσουν το δυσβάστακτο κόστος του ρεύματος, θέμα που επιχείρησε να φωτίσει από όλες τις οπτικές η ημερίδα της «Μακεδονίας της Κυριακής» και του emakedonia.gr για την ενέργεια.
Το ενεργειακό κόστος υποσκάπτει καίρια και την ανταγωνιστικότητα (χάνουν πελατεία οι εξαγωγικές εταιρείες όταν αναγκάζονται να αυξήσουν τις τιμές για να αντισταθμίσουν το πανάκριβο ρεύμα) αλλά και την βιωσιμότητα παραγωγικών μονάδων, απειλώντας με έμφραγμα την καρδιά του επιχειρείν το οποίο ωστόσο, μετά κόπων και βασάνων, πεισμώνει, επιβιώνει και αναπτύσσεται...
Το φλέγον ζήτημα των πολύ υψηλών τιμών του ρεύματος για τις βιομηχανίες οξύνεται ακόμα περισσότερο στη Βόρεια Ελλάδα. Οι επιχειρήσεις έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα που έχουν να κάνουν με ελλιπείς υποδομές (λιμάνια, σιδηρόδρομοι), απαρχαιωμένα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα στην εποχή… της οπτικής ίνας (στη μεγαλύτερη βιομηχανική περιοχή της χώρας, τη ΒΙΠΕ Σίνδου στη Θεσσαλονίκη πέφτει συχνά το ίντερνετ όταν ο καιρός χαλάει), αδιανόητες καθυστερήσεις όταν οι επιχειρήσεις επιχειρούν να μεταβούν στην πράσινη εποχή υποβάλοντας συνεχώς αιτήσεις για ανάπτυξη φωτοβολταϊκών έργων με ΔΕΔΔΗΕ και ΑΔΜΗΕ να ανταποκρίνονται… με το πάσο τους, θέματα που επιχείρησε να αναδείξει η ημερίδα της «Μακεδονίας».
«Μπλόκο» στο ιταλικό μοντέλο
Πάντως έπειτα από αέναη αναμονή κι ενώ ουδείς βάζει το χέρι του στη φωτιά πως θα δοθεί δραστική λύση, η όποια παρέμβαση τελικά προκριθεί εκτιμάται πως θα συνδυάζει ενδεχομένως μερικά στοιχεία του ιταλικού μοντέλου και του πλαισίου της ΕΕ για κρατικές ενισχύσεις στη βιομηχανία (CISAF).
Η Ιταλία έχει σχεδιάσει μηχανισμό με τον οποίο το κράτος «δανείζει», υπό ευνοϊκούς όρους, πράσινη ενέργεια στις ενεργοβόρες βιομηχανίες για τρία έτη με σταθερή τιμή (αντίστοιχα μέτρα στήριξης έχουν ανακοινώσει και άλλες χώρες όπως η Γερμανία και το Βέλγιο). Οι ωφελούμενες επιχειρήσεις, έναντι αυτού, θα χρηματοδοτήσουν την κατασκευή νέων έργων ΑΠΕ για να επιστρέψουν μεγαλύτερη ποσότητα ενέργειας στην ίδια τιμή,
Αυτό το σχέδιο μένει… Ιταλία όπως φαίνεται αλλά ίσως υιοθετηθούν κομμάτια του.
Ανεπαρκές το CISAF
Το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο CISAF δεν προσφέρει στην Ελλάδα τα αναμενόμενα οφέλη ενώ η σταδιακή μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος (CO₂) μειώνει και τις επιδοτήσεις αντιστάθμισης που λάμβανε η βιομηχανία.
Το CISAF είναι το νέο πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων της ΕΕ από πέρυσι, με στόχο να διευκολύνει τα κράτη μέλη να στηρίξουν τη βιομηχανία στην πράσινη μετάβαση.
Το CISAF προβλέπει ανώτατη τιμή 50 ευρώ/MWh, αλλά στην πράξη το όφελος μειώνεται επειδή συμψηφίζεται με την αντιστάθμιση CO₂. Αυτό σημαίνει ότι οι ελληνικές βιομηχανίες θα έχουν μικρότερο καθαρό όφελος σε σχέση με χώρες όπως η Γερμανία και η Βουλγαρία, που ήδη εφαρμόζουν το πλαίσιο με χαμηλότερο ενεργειακό κόστος.
Παράλληλα, η Ελλάδα έχει αποδεχθεί σημαντική μείωση του επιτρεπόμενου αποτυπώματος CO₂ έως το 2030, κάτι που μειώνει αυτομάτως και το ύψος της επιδότησης αντιστάθμισης. Με λίγα λόγια, τα όποια πλεονεκτήματα του CISAF είναι λιγότερα από τα μειονεκτήματα, με τον χρόνο να κυλά και την εγχώρια βιομηχανία να λυγίζει κάτω από το βάρος του δυσβάστακτου ενεργειακού κόστους.
Σε κάθε περίπτωση, εξετάζεται μία μίξη των δύο λύσεων για να ξεμπλοκάρει η στήριξη στο επιχειρείν.
Η τρομακτική ανισομέρεια στα ενεργειακά κόστη που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι επιχειρήσεις προκύπτει από γεγονότα που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Πέρα από την Ισπανία που οι βιομηχανίες πληρώνουν τρεις και τέσσερις φορές χαμηλότερα την ενέργεια σε σχέση με τη χώρα μας, το θέμα… ξεφεύγει αν φύγουμε από την Ευρώπη.
Είναι ενδεικτικό πως στην Αίγυπτο το ρεύμα κοστίζει έξι φορές λιγότερο από την Ελλάδα, μία πραγματικότητα που ώθησε την ALUMIL να επενδύσει στο Κάιρο και όχι στη Θεσσαλονίκη.
Στο πλαίσιο αυτό, άκρως αποκαλυπτικός και γλαφυρός ήταν ο τρόπος που περιέγραψε το μείζον ζήτημα ενεργειακού κόστους για την ελληνική βιομηχανία ο Γιώργος Μυλωνάς, πρόεδρος της ALUMIL και πρώην πρόεδρος Συνδέσμου Bιομηχανιών Eλλάδος, στο πλαίσιο της ημερίδας της «Μακεδονίας» για την ενέργεια.
Ο κ. Μυλωνάς έκρουσε ηχηρότατες καμπάνες κινδύνου για την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας στη χώρα μας, καλώντας την κυβέρνηση να αντιληφθεί επαρκώς το πρόβλημα και να δράσει αναλόγως, θέτοντας ζήτημα επιβίωσης. Είχε προηγηθεί η διαβεβαίωση του υφυπουργού Ενέργειας, Νίκου Τσάφου, στο πλαίσιο της ημερίδας, πως σύντομα θα υπάρξουν ανακοινώσεις με μέτρα στήριξης.
«Σύντομα ανακοινώσεις»
«Στηρίζουμε έμπρακτα τη βιομηχανία με το μηχανισμό αντιστάθμισης και υπάρχουν σημαντικές εκπτώσεις στις χρεώσεις πέραν του ρεύματος», επεσήμανε ο κ. Τσάφος.
Εξήγησε ότι η ανακοίνωση των προσθέτων μέτρων καθυστερεί επειδή η Κομισιόν δημιούργησε ένα νέο πλαίσιο για κρατικές ενισχύσεις στη βιομηχανία (CISAF). «Μπορείς να δώσεις στήριξη, αλλά δεν μπορεί σωρευτικά να ξεπεράσει ένα ποσό. Έχουμε συνεχόμενη συζήτηση με την Επιτροπή, κοιτάμε τους δημοσιονομικούς πόρους είμαστε κοντά στις ανακοινώσεις» ανέφερε, προσθέτοντας ότι είναι μείζον ζήτημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
«Θέλουμε ή δε θέλουμε να έχουμε βιομηχανία»
«Στο θέμα του κόστους οι κυβερνήσεις δεν αντιλαμβάνονται τι σημαίνει το ενεργειακό κόστος στην τελική τιμή των προϊόντων και ειδικά αυτών που εξάγουμε, θα το βρούμε μπροστά μας αυτό, δεν το αντιλαμβάνονται αυτό οι κυβερνώντες. Η Ισπανία πληρώνει 40 ευρώ τη μεγαβατώρα, εμείς 125. Μισό τοις εκατό πιο ακριβός να είσαι θα αγοράσουν το προϊόν του ανταγωνιστή σου. Έχουμε τρομακτικό έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο, εισάγουμε πολλά παραπάνω από όσα εξάγουμε. Αντί να κάνουμε επένδυση στη Θεσσαλονίκη θα την κάνουμε στην Αίγυπτο, έχει έξι φορές φθηνότερο ενεργειακό κόστος. Δεν είναι μόνο το άμεσο κόστος της ενέργειας αλλά και το έμμεσο, όλα τα συστήματα είναι ενεργοβόρα», τόνισε ο κ. Μυλωνάς.
«Μακροπρόθεσμα το θέμα της ενέργειας για τη βιομηχανία είναι κρίσιμο, δεν μπορεί να μας λέει η κυβέρνηση είστε καλά, μη μιλάτε. Δεν χετζάρω (αντιστάθμιση κόστους) εγώ, το κάνει όμως ο πάροχος ενέργειας, υπάρχουν και υψηλά κόστη που δεν σχετίζονται με την ενέργεια. Το θέμα είναι πως πληρώνουμε ως και τέσσερις φορές πάνω την ενέργεια στην Ελλάδα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται πόσο σημαντικό είναι το πρόβλημα ενέργειας για τη βιομηχανία. Δεν είναι θέμα αν θα κερδίσει πολλά ή λίγα η βιομηχανία είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Θέλουμε ή δε θέλουμε να υπάρχει βιομηχανία; Αποτελεί εθνική στρατηγική η ύπαρξη βιομηχανίας, γιατί να μην έχουμε;», αναρωτήθηκε, με ένα εθνικό οραματικό πλάνο για την αναζωογόνηση της βιομηχανίας, ακόμα να αναζητείται…
