Γράφει
O Σαλονικιός
Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, μετά τον Επιτάφιο, η μισή Θεσσαλονίκη ξεχύθηκε στα ουζερί και στις κάθε λογής ταβέρνες. Ένα έθιμο το οποίο μας ήρθε από τη Θεσσαλία και με πολύ χαρά το υιοθετήσαμε και... στην πρωτεύουσα της γαστρονομίας. Όμως, δεν είναι αυτό το θέμα μου εν προκειμένω. Στο διπλανό τραπέζι καθόταν μία παρέα ενηλίκων, μαζί τους και ένα προνήπιο κοριτσάκι με τους γονείς του. Μόλις τέλειωσε το φαγητό του, ο πατέρας τού προσέφερε πρόθυμα, έως και λυτρωτικά θα έλεγα, το κινητό του με προφανή σκοπό το κοριτσάκι να απορροφηθεί στην οθόνη, ώστε οι μεγάλοι να απολαύσουν ανενόχλητοι την παρέα τους.
Μου ήρθε στο μυαλό αυτομάτως η πρόσφατη εξαγγελία του πρωθυπουργού περί φραγής στις διάφορες πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για παιδιά ηλικίας έως δεκαπέντε ετών. Ενδιαφέρουσα πρόταση αν και τα ελάχιστα μέχρι στιγμής αποτελέσματα από ανάλογα πειράματα, με πρώτο αυτό της Αυστραλίας, δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικά. Όμως, η προχθεσινοβραδινή εικόνα η οποία μας είναι πλέον τόσο οικεία, δείχνει ότι χωρίς να μπουν στο παιχνίδι οι γονείς ας μην περιμένουμε θαύματα. Όταν με τόση ευκολία και ανευθυνότητα ωθείς το παιδί σου στις οθόνες, μην περιμένεις από την Πολιτεία να λύσει το πρόβλημα το οποίο, χρόνο με το χρόνο εξελίσσεται σε μάστιγα.
Ντουμάνια
Και μιας και η συζήτηση περί μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας, εν προκειμένω της ψυχικής υγείας των παιδιών, θυμήθηκα ένα από τα πρώτα μέτρα τα οποία είχε νομοθετήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη το οποίο αφορούσε την απαγόρευση του καπνίσματος σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους. Παρά τις γκρίνιες που είχαν διατυπωθεί στην αρχή, με διάφορα ευφάνταστα επιχειρήματα εναντίον της απαγόρευσης, το μέτρο τελικά εφαρμόστηκε σε μεγάλη κλίμακα και για αρκετό χρονικό διάστημα. Προϊόντος του χρόνου όμως, ο αντικαπνιστικός νόμος χάνει τη μια μάχη μετά την άλλη.
Πήγα τις προάλλες στο κλειστό της Μίκρας για να παρακολουθήσω τον αγώνα βόλεϊ μεταξύ του ΑΡΗ και του ΗΡΑΚΛΗ. Μετά την πρώτη ώρα το γήπεδο έμοιαζε με τεκέ. Τα τσιγάρα άναβαν το ένα μετά το άλλο, όχι μόνο στην κερκίδα των φανατικών οπαδών, αλλά και στις υπόλοιπες των απλών φιλάθλων. Κανένας σεβασμός για τους υπόλοιπους, πρωτίστως για τους αθλητές. Πλήρης αδιαφορία για την παραβίαση του νόμου, παρότι υπήρχαν στο γήπεδο και δυο, τρεις αστυνομικοί.
Όμως δεν είναι μόνο τα γήπεδα όπου έπαψε να ισχύει ο αντικαπνιστικός νόμος. Σχεδόν σε όλα τα κλαμπ το τσιγάρο πάει σύννεφο. Το ίδιο συμβαίνει και σε πολλές ταβέρνες, από κάποια ώρα και μετά. Ας μην συζητήσουμε τι γίνεται στην επαρχία. Η Πολιτεία θεωρεί προφανώς ότι η υποχρέωσή της εκπληρώθηκε με την ψήφιση του νόμου. Ο έλεγχος για την τήρησή του είναι περιστασιακός με πενιχρά, όπως φαίνεται αποτελέσματα. Οι μαγαζάτορες άρχισαν να υποχωρούν στις πιέσεις των πελατών και κάπως έτσι ο νόμος πάει στο βρόντο. Απέμειναν να τηρούν τη νομιμότητα μόνο κάποια καταστήματα της εστίασης και ορισμένα καφέ.
Υπό προϋποθέσεις
Η δε κυβέρνηση δεν δείχνει να πολυενδιαφέρεται για την τύχη ενός από τα πρώτα εκσυγχρονιστικά μέτρα της. Τώρα ασχολείται, βλέπετε, με σοβαρότερα θέματα όπως αυτό της καθιέρωσης του ασυμβίβαστου μεταξύ της υπουργικής και της βουλευτικής ιδιότητας. Αν και αυτό έσπευσε να το μαζέψει άρον άρον, και πολύ καλά έκανε, διότι ήταν μια απλή ανοησία. Θυμίζω ότι, σύμφωνα με τις διευκρινίσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, όταν ένας βουλευτής γίνει υπουργός, θα χάνει την έδρα του στο Κοινοβούλιο την οποία θα καταλαμβάνει ο επιλαχών, αλλά θα επιστρέφει σε αυτήν μετά την αφυπουργοποίησή του. Δηλαδή, όντας υπουργός θα σταματήσει να κάνει ρουσφέτια για τους ψηφοφόρους του, αλλά θα τα συνεχίσει άμα τη επιστροφή του στα κοινοβουλευτικά έδρανα.
Η ιδέα περί ασυμβίβαστου θα είχε ενδιαφέρον, υπό ορισμένες όμως προϋποθέσεις. Προϋπόθεση πρώτη, ο βουλευτής που θα γίνει υπουργός θα πρέπει να παραιτηθεί οριστικά από τη βουλευτική έδρα του κατά την τρέχουσα κυβερνητική θητεία. Εάν επιθυμεί να επιστρέψει στο Κοινοβούλιο θα πρέπει να το επιχειρήσει στις επόμενες εκλογές. Αντιλαμβάνομαι, βέβαια, ότι στην περίπτωση αυτή λίγοι θα ήταν οι βουλευτές οι οποίοι θα ήθελαν να ανταλλάξουν το βουλευτικό με το υπουργικό κοστούμι.
Προϋπόθεση δεύτερη, η συζήτηση περί ασυμβίβαστου δεν μπορεί να γίνει εν κενώ. Θα πρέπει να ενταχθεί σε ένα γενικότερο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων το οποίο θα αφορά την ολοκλήρωση του ψηφιακού εκσυγχρονισμού όλων των κρατικών δομών, ώστε να περιοριστεί η παρέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα, θα αφορά το εκλογικό σύστημα, τον αριθμό των βουλευτών κ.ο.κ. Διαφορετικά, κάθε άλλη απόπειρα είναι απλώς ένα πολιτικό πυροτέχνημα.
Προστασία
Όσοι παρατηρητικοί κυκλοφορούν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης τις τελευταίες ημέρες θα έχουν δει ότι ο κορμός μερικών δέντρων είναι ζωσμένος με μια ειδική ταινία. Η εικόνα αυτή μου κίνησε την περιέργεια και έσπευσα να ρωτήσω τον αρμόδιο αντιδήμαρχο Βασίλη Διαμαντάκη τι ακριβώς επιτυγχάνεται με αυτές τις ταινίες. Η απάντηση που πήρα ήταν ότι από τις ταινίες αυτές εκλύεται μία κόλλα η οποία εμποδίζει το φυλλοφάγο έντομο “γαλερουτσέλα” να συνεχίσει το ταξίδι του προς το φύλλωμα των δέντρων και να το καταστρέψει.
Οι ταινίες τοποθετήθηκαν στις φτελιές που υπάρχουν διάσπαρτες στο κέντρο (Τσιμισκή, Αγγελάκη, Αλ. Σβώλου κ.ο.κ.) καθώς το φύλλωμα αυτών των δέντρων ορέγεται κυρίως η “γαλερουτσέλα”. Το φαινόμενο είχε παρατηρηθεί πρώτη φορά πριν από τέσσερα, πέντε, χρόνια όταν τα φύλλα από δεκάδες φτελιές είχαν καταστραφεί εντελώς από την επίθεση αυτού του μικροσκοπικού σκαθαριού. Μάλιστα, ως μέθοδος θεραπείας, είχε εφαρμοστεί από την προηγούμενη δημοτική αρχή η κοπή των δέντρων. Τώρα επιχειρείται μια διαφορετική προσέγγιση της οποίας αναμένονται τα αποτελέσματα.
