Θεσσαλονίκη: Δεν το νοικιάζω, δεν το νοικιάζω… - Γιατί 1 στους 4 ιδιοκτήτες ακινήτων αδιαφορεί να το «ανοίξει», παρά τα κίνητρα

Ριζώνει για τα καλά το στεγαστικό αδιέξοδο στη Θεσσαλονίκη με τη γενεσιουργό αιτία της στεγαστικής κρίσης, την ανεπαρκή προσφορά ακινήτων απόρροια της σφοδρής οικονομικής κρίσης που γκρέμισε την οικοδομή στη διάρκεια των μνημονίων, να αποδεικνύεται γόρδιος δεσμός.

Πέμπτη 11 Ιου 2026, 07:00

Θεσσαλονίκη: Μέρες δόξας για τα ακίνητα – Το μωσαϊκό των επενδυτών από Ωραιόκαστρο και Ρετζίκι μέχρι Ταγαράδες

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Στο πλαίσιο αυτό, γρίφο για δυνατούς λύτες αποτελεί η διάθεση περισσότερων ακινήτων στην αγορά, εν μέσω οξείας στεγαστικής κρίσης, σύμφωνα με έρευνα του ΠΑΜΑΚ.

Από τους ιδιοκτήτες ακινήτων στη Θεσσαλονίκη (72% των ερωτηθέντων), όσοι έχουν κλειστό το σπίτι τους θα το «άνοιγαν» για ενοικίαση εφόσον μειωνόταν η φορολογία (77%) ή δινόταν γενναία επιδότηση για ενεργειακή αναβάθμιση (70%), ή λαμβάνονταν μέτρα προστασία των ιδιοκτητών (58%) ενώ εντύπωση προκαλεί πως το 26% (σχεδόν ένας στους τέσσερις) δε θα το διέθετε στην αγορά… όσα κίνητρα κι αν δίνονταν.

Θα πείσει το «Ανακαινίζω»;

Από την Τρίτη 16 Ιουνίου έχει ανοίξει η πλατφόρμα που θα υποδέχεται τις αιτήσεις για την πρώτη φάση του προγράμματος «Ανακαινίζω». Η δράση «Ανακαίνιση Κατοικίας» στοχεύει στην ανακαίνιση και ήπια ενεργειακή αναβάθμιση παλαιών κατοικιών. Το βάρος πέφτει κυρίως στα λεγόμενα «κλειστά σπίτια», ακίνητα που παραμένουν αχρησιμοποίητα για χρόνια και τα οποία η κυβέρνηση θέλει να επιστρέψουν στην αγορά μακροχρόνιας μίσθωσης.

Εκτιμάται πως στο πρόγραμμα δυνητικά θα μπορούσαν να ενταχθούν περίπου 400.000 ακίνητα αλλά πιο εφικτή θεωρείται η ένταξη 250.000 κλειστών ακινήτων σε όλη τη χώρα (που παραμένουν κλειστά καθώς δεν θεωρούνται κατοικήσιμα σε αυτή τη φάση).

Στο νομό Θεσσαλονίκης εκτιμάται πως από τα περίπου 100.000 «κλειδωμένα» σπίτια, τα 15.000 – 20.000 θα μπορούσαν να αποκτήσουν… δεύτερη ζωή μέσω του προγράμματος και να ριχτούν στη μάχη για την αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης, αν και βάσει της έρευνας ένας στους τέσσερις δηλαδή περίπου 5.000 άτομα (αν κάνουμε την αναγωγή) δεν… πολυκαίγεται να επωφεληθεί της δράσης.

Ο συνολικός προϋπολογισμός του «Ανακαινίζω» αναμένεται να φτάσει στα 500 εκατ. ευρώ και θα προβλέπει σημαντικά αυξημένη κάλυψη δαπανών συγκριτικά με προηγούμενα προγράμματα η οποία θα αυξάνεται ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών της οικογένειας.

Επίσης θα προβλέπει αυξημένα εισοδηματικά όρια για την ένταξη σ’ αυτό. Έτσι η επιδότηση θα μπορεί να φτάνει έως και το 90%-95% του κόστους ανακαίνισης με βασική χρηματοδότηση έως 36.000 ευρώ ανά κατοικία.

Oι αιτίες του... κακού

Γνώστες της αγοράς πάντως προσδιορίζουν τέσσερις βασικές αιτίες που κρατούν ερμητικά κλειστές τις πόρτες εκατοντάδων χιλιάδων σπιτιών που θα έδιναν ανάσα στην αγορά και στεγαστική διέξοδο σε όσους έχουν ανάγκη.

1)Φορολογική επιβάρυνση. Η υψηλή φορολογία στην ακίνητη περιουσία (π.χ. ΕΝΦΙΑ, φόρος εισοδήματος από ενοίκια) οδηγεί πολλούς ιδιοκτήτες να αφήνουν τα ακίνητα... στη μοίρα τους.

Σε ορισμένες περιπτώσεις η φορολόγηση ξεπερνάει το εισόδημα που θα μπορούσε να προκύψει από την εκμετάλλευση του ακινήτου. Από τον Ιανουάριο του 2026 (θα φανεί όμως στην εκκαθάριση των φορολογικών δηλώσεων το 2027) μειώνονται τα φορολογικά βάρη για εισοδήματα από ενοίκια. Πιο συγκεκριμένα, θεσπίζεται ενδιάμεσος συντελεστής 25% για εισόδημα από ενοίκια από 12.000 έως 24.000 ευρώ. Υπενθυμίζεται ότι σήμερα, έως τις 12.000 εφαρμόζεται συντελεστής 15% και στη συνέχεια αυξάνεται σε 35%. Οι άμεσα ωφελούμενοι εκτιμώνται σε 161.587 ιδιοκτήτες ακινήτων. Το μέτρο, σύμφωνα με το οικονομικό επιτελείο, αναμένεται να λειτουργήσει θετικά για τη φορολογική συμμόρφωση και τη συγκράτηση των τιμών των ενοικίων, χωρίς ωστόσο να αναμένονται θαύματα.

Χρυσάφι η ανακαίνιση

2)Κακή κατάσταση ακινήτων. Πολλά από τα κλειστά ακίνητα είναι παλιά και χρειάζονται ανακαίνιση, ωστόσο οι ιδιοκτήτες δεν έχουν τα χρήματα ή δεν «βλέπουν» την απόσβεση της επένδυσης. Για παράδειγμα, συχνά λείπουν βασικές υποδομές (θέρμανση, μόνωση, ασανσέρ) ενώ τα προγράμματα κρατικής επιδότησης ναι μεν βοηθούν αλλά και πάλι εκεί που έχουν φτάσει οι τιμές η δαπάνη που καλούνται να καταβάλουν οι ιδιοκτήτες από ίδια κεφάλαια ή δανεισμό λειτουργεί αποτρεπτικά.

Είναι ενδεικτικό πως με ρυθμούς άνω του 50%... φορτσάρουν οι αυξήσεις στο κόστος ανακαίνισης παλιών ακινήτων την τελευταία διετία, με αποτέλεσμα σήμερα το κόστος ανακαίνισης ανά τετραγωνικό μέτρο να έχει φτάσει στα 700-800 ευρώ μεσοσταθμικά στη Θεσσαλονίκη ή ακόμα και να ξεπερνά τα 1.000 ευρώ το τ.μ. σε ορισμένες περιπτώσεις. Πλέον, το κόστος απόκτησης ενός ανακαινισμένου σπιτιού που «γιόρτασε» μισό αιώνα ζωής, ανταγωνίζεται σχεδόν στα ίσα το κόστος ενός νεόδμητου.

3)Κληρονομικά ζητήματα. Μη ολοκληρωμένες διαδικασίες κληρονομιάς (π.χ. διαφωνίες μεταξύ κληρονόμων, έλλειψη αποδοχής κληρονομιάς λόγω χρεών) εμποδίζουν την αξιοποίηση των ακινήτων. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν πολλοί συνιδιοκτήτες, γεγονός που κάνει δύσκολη τη λήψη αποφάσεων. Για αυτές τις περιπτώσεις η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιλύσει τα κληρονομικά θέματα νομοθετικά, αναγκάζοντας κατά κάποιο τρόπο τους πολλούς συνιδιοκτήτες να αξιοποιήσουν τα ακίνητά τους.

4)Ενοικιαστές που δεν πληρώνουν. Πολλοί ιδιοκτήτες έχουν… φεσωθεί αλύπητα από ενοικιαστές οι οποίοι είτε δεν πλήρωναν το μίσθωμα για μήνες μέχρι να αποφασίσουν να φύγουν, είτε άφησαν απλήρωτα κοινόχρηστα, είτε κατέστρεψαν βασικές υποδομές του διαμερίσματος.