Γράφει
Βασίλης Κοντογουλίδης
Τελικά πόσα σκάνδαλα ακόμα θα αποκαλυφθούν για να συνειδητοποιήσει ο πρωθυπουργός πως η κυβέρνησή του τα έχει κάνει θάλασσα; Και συνειδητά αναφέρομαι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και όχι της Νέας Δημοκρατίας διότι είναι άδικο για ένα ιστορικό κόμμα που έθεσε τις βάσεις της δημοκρατίας στη Μεταπολίτευση να αμαυρώνεται με αυτό το χάλι της δεύτερης θητείας της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.
Το θέμα δεν είναι απλά τα σκάνδαλα που θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι γινόταν και στο παρελθόν. Το πρόβλημα είναι ότι με τον ΟΠΕΚΕΠΕ 1, 2 και 3, τις παράνομες παρακολουθήσεις, τη διασπάθιση ευρωπαϊκών προγραμμάτων κατάρτισης και φυσικά την τραγωδία των Τεμπών, χτυπιέται στην καρδιά αυτό που λέγεται θεσμική λειτουργία του κράτους από ένα σύστημα βαθύτατα διεφθαρμένο. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει απλά την πολιτική ευθύνη των σκανδάλων. Είναι η ίδια ένα σκάνδαλο με τον αλαζονικό τρόπο που άσκησε τη διακυβέρνηση μετά το θριαμβευτικό 41% των εκλογών του 2023. Είναι τόσο μεγάλο το μέγεθος της αλαζονείας που ενδεχομένως οι πρωταγωνιστές της δεν αντιλήφθηκαν κυριευμένοι από την εξουσία. Και είναι τόσο κυνική η διακυβέρνηση που αποτυπώνεται στα όσα αποκαλύπτονται όλο αυτό το διάστημα.
Και αναρωτιέμαι με τη συμπλήρωση τριών ετών από την επανεκλογή της τι άλλο θα πρέπει να περιμένουμε από αυτή την κυβέρνηση και από αυτόν τον πρωθυπουργό για να πειστούμε ότι η πραγματική ανάληψη ευθύνης είναι η παραίτηση. Ένας πρωθυπουργός που εκβιάζεται από τον καταδικασθέντα για το σκάνδαλο των υποκλοπών είναι ένας ολίγιστος πρωθυπουργός που αδυνατεί να κυβερνήσει. Μία κυβέρνηση που κουβαλά τόσα σκάνδαλα σε μία θητεία είναι μία διεφθαρμένη κυβέρνηση. Αλλά και στα ζητήματα της καθημερινότητας έχουν αποτύχει παταγωδώς. Η ακρίβεια οργιάζει εδώ και πολλούς μήνες, ο πληθωρισμός συνεχώς αυξάνεται και το διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων εξαφανίζεται από τις αυξήσεις παντού. Δεν είναι τυχαίο ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είμαστε στην τελευταία θέση της Ένωσης σε όρους αγοραστικής δύναμης μαζί με την Βουλγαρία.
Θα αναρωτηθεί κάποιος και μετά τον Μητσοτάκη ποιος πρωθυπουργός και ποια κυβέρνηση; Η απάντηση είναι απλή. Οποιοσδήποτε άλλος προκύψει από την λαϊκή ετυμηγορία διότι στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 05.04.2026
