ΝΔ - Θεσσαλονίκη: 52 χρόνια... φαγούρα

Η κομματική ιστορία και τα συμπεράσματά της είναι πάντοτε χρήσιμα στην πολιτική. Αυτό ισχύει και για τη ΝΔ στη Θεσσαλονίκη, που πια μπαίνει στην τελική ευθεία για το 16^ο συνέδριό της. Μια ΝΔ που βρίσκεται λίγες ώρες πριν τη διοργάνωση του προσυνεδρίου της Θεσσαλονίκης, που θα διεξαχθεί αύριο Σάββατο στους χώρους της ΔΕΘ, παρουσία του πρωθυπουργού και προέδρου του κόμματος Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η κομματική ιστορία της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη πάει πολύ πίσω. Ξεκινά από το 1974 που δημιουργήθηκαν οι πρώτες «γαλάζιες» οργανώσεις, ενώ τη συνέχεια ιδρύθηκαν οι Τοπικές, οι Νομαρχιακές Επιτροπές, που έφτασαν να είναι 4 στη Θεσσαλονίκη, το Συντονιστικό και η Διοικούσα.

Όπως θυμάται ο Βαγγέλης Δημητρίου, που ήταν ο γενικός διευθυντής του κόμματος από τον Μάρτιο του 1994 μέχρι το Ιούνιο του 1997 «ύστερα από την ήττα στις εκλογές του 1993, ο Μιλτιάδης Έβερτ μου ανέθεσε την ευθύνη όλου του κόμματος» Δηλαδή, τις ΝΟΔΕ, τις Ειδικές Κομματικές Οργανώσεις, τον συνδικαλισμό και τις γυναικείες οργανώσεις στο νομό Θεσσαλονίκης.

Ο Δημητρίου ήταν ο Γενικός Διευθυντής της «Διοικούσας» που συστάθηκε τότε από τον υπεύθυνο πολιτικού σχεδιασμού Κώστα Καραμανλή σε αντικατάσταση του «Συντονιστικού», που είχε δημιουργήσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και στο οποίο πρωταγωνιστούσαν ο Αλέξανδρος Μπακατσέλος και ο Μενέλαος Χατζηγεωργίου.

«Στη συνέχεια ορίστηκε ως πρόεδρος ο αείμνηστος ευπατρίδης και αποδεκτός από όλες τις τάσεις του κόμματος Νίκος Ζαρντινίδης ύστερα από πρόταση δική μου. Πρώτα και πάνω από όλα ήταν η ενότητα, η οποία επιτυγχάνεται μόνο με ανώδυνους συμβιβασμούς που τότε έγιναν. Οι καταστάσεις μετά από ήττα είναι δύσκολες, ο κόσμος της ΝΔ ήταν στενοχωρημένος, αλλά δεν έφυγε ποτέ, ούτε αποστασιοποιήθηκε και πάρα τις δυσκολίες το κόμμα έμεινε όρθιο και η βάση του συσπειρωμένη», σημειώνει σήμερα ο Δημητρίου, που καταλήγει: «Θα είχε ωφεληθεί η πατρίδα μας αν είχε κυβερνηθεί από τον Μιλτιάδη Έβερτ, αλλά τότε ήταν αντίθετοι οι ‘’νταβατζήδες’’, προφανώς γιατί δεν τον θεωρούσαν δεδομένο, αλλά εμπόδιο για τα σχέδια τους».

Στη συνέχεια πρόεδροι της Διοικούσας ορίστηκαν ο Τάκης Βουδούρης (μέχρι το Απρίλιο του 1997) και ο Νίκος Βακάλης που έμειναν στη θέση του προέδρου ως το Νοέμβριο του 2004 όταν και εκλέχτηκε ευρωβουλευτής. Και οι δύο έχουν αποβιώσει.

Τη σκυτάλη πήρε μετά ο Βάκης Φραντζής, στενός πολιτικός φίλος του Κώστα Καραμανλή, που έμεινε στη θέση του ως τις αρχές του 2010. Στην αρχή η εποχή Φραντζή είχε να αντιμετωπίσει μια καχυποψία που υπήρχε μεταξύ των βουλευτών και της Διοικούσας, καθώς οι τοπικοί βουλευτές είχαν έρθει σε κόντρα με τον Νίκο Βακάλη, αλλά και να στρώσει το παιχνίδι στις σχέσεις κόμματος και κυβέρνησης.

Οι προσπάθειες που έκανε τότε και παρά το γεγονός ότι είχε να αντιμετωπίσει διάφορες ομάδες κοντά στον Καραμανλή που ήθελαν να κερδίσουν συμπάθειες αλλά και κομμάτι εξουσίας, είχαν ως στόχο να στηριχθεί η κυβέρνηση, αλλά και να υπάρχει ένα ισχυρό κόμμα, καθώς και να συνεχιστεί η καλή σχέση και η αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ κοινωνίας και κόμματος. Όπως έχει πει παλαιότερα ο Φραντζής στις λίγες δημόσιες παρεμβάσεις που έχει κάνει «το κόμμα δεν είναι και δεν πρέπει να είναι η κακιά πεθερά της κυβέρνησης», ενώ σε σχέση με το σήμερα (πάλι σε παλιότερες παρεμβάσεις του) είχε τονίσει ότι «σήμερα υπάρχει άλλη ανάλυση, άλλη φυσιογνωμία, άλλη αντίληψη και άλλη προσέγγιση για το ρόλο του κόμματος και των βουλευτών στη λειτουργία της κυβέρνησης και γενικότερα για τη σχέση με την κοινωνία».

Ο διάδοχός του Δημήτρης Βαρτζόπουλος έμεινε στη θέση του προέδρου της Διοικούσας από το Ιανουάριο του 2010 έως τον Νοέμβριο του 2011 όταν και ανέλαβε τη θέση του γενικού γραμματέα συντονισμού στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμα.

Σήμερα θυμάται ότι «ήταν µια εντελώς άλλη εποχή. Μόλις είχαµε χάσει τις εκλογές του Ʃεπτεµβρίου 2009, µόλις είχε εκλεγεί Πρόεδρος του κόµµατος ο Αντώνης Ʃαµαράς και µόλις είχε αρχίσει να διαφαίνεται η οικονοµική κρίση, που συντάραξε τον κόσµο ολόκληρο και οδήγησε στην χρεοκοπία της χώρας µας το 2010. Έπρεπε, να ανασυνταχθούµε ως κοµµατική οργάνωση, που τα τελευταία πέντε χρόνια ήταν οργάνωση µια κυβερνώσης παράταξης. Να οικοδοµήσουµε διάταξη αντιπολίτευσης, να διεισδύουµε σε όλες τις κοινωνικές εκφάνσεις, να αναδείξουµε νέα στελέχη. Η αντίθεσή µας στο πρώτο µνηµόνιο και η ενηµέρωση του λαού για τις εναλλακτικές προοπτικές που προτείναµε ήταν το κυρίως θέµα της δραστηριότητας µας», τονίζει. Και συνεχίζει: «Η κατάρρευση της κυβέρνησης Παπανδρέου µας έθεσε προ ενός υπαρξιακού διλήµµατος: Να εµµείνουµε στην πολιτική µας άποψη ή να αναλάβουµε την σωτηρία της πατρίδος; Για την ελληνική Κεντροδεξιά η απάντηση ήτο αυτονόητος, άµεσος και αδιαµφισβήτητος. Ο Αντώνης Ʃαµαράς θα µείνει στην Ιστορία ως ο πολιτικός, που έσωσε την χώρα από την πλήρη καταστροφή θυσιάζοντας και διακινδυνεύοντας το στενό κοµµατικό µας συµφέρον. Και πέτυχε. Η απόφαση του να στηρίξει την ειδικού σκοπού κυβέρνηση Παπαδήµου οδήγησε και µένα στην έξοδο από την κοµµατική θέση και την ανάληψη θέσεως υφυπουργού. Μεγάλη τιµή, που κατέληξε βέβαια στην επάνοδο µου στην κοινοβουλευτική πολιτική» τονίζει.

Σε ότι αφορά στο σήμερα ο Βαρτζόπουλος απαντά: «Άλλος κόσµος. Ʃε σύγκριση µε µένα τότε ο Ζησης τώρα διοικεί το Μονακό. Μια χώρα που τη σέβονται όλοι και ένα κόµµα που κυριαρχεί στην εγχώρια πολιτική και είναι πλέον το µεγαλύτερο Λαϊκό Κόµµα της Ευρώπης».

Πρόεδρος της Διοικούσας ανέλαβε το Νοέμβριο του 2011 ο Δημήτρης Τσάμης ο οποίος παρέμεινε εκεί μέχρι το Γενάρη του 2013. Σαραντα οκτώ χρόνια από το πρώτο προσυνέδριο ΝΔ στη Θεσσαλονίκης ο Τσάμης μιλά για μια περίοδο «με ελπίδες, κρίσεις, αλλαγές. Το πέρασμα τόσων χρόνων και οι πολιτικές μεταβολές που ζήσαμε έχουν αλλάξει - σχεδόν ολοκληρωτικά- τα δεδομένα στη λειτουργία του κομματικού οργανισμού που λέγεται ΝΔ. Οι παλιές φωτογραφίες που κοσμούν τα κομματικά γραφεία γεννούν ίσως αναμνήσεις σε κάποιους επισκέπτες. Αναμνήσεις δράσης, αγώνων, επιτυχιών, αποτυχιών, αντιπαραθέσεων, ξενυχτιών, σχέσεων , προσπαθειών. Αλλά η σημερινή πραγματικότητα απέχει.

Η επικείμενη εκδήλωση που ακούει στο όνομα προσυνέδριο φέρνει κι αυτή αναμνήσεις. Προσυνέδρια πολλά και διαφορετικού βάθους από το 1978 με συμμετοχή, συζητήσεις αντιπαραθέσεις για θέματα κομματικής λειτουργίας, παιδείας, αυτοδιοικητικά, σχέσεων με τα γειτονικά κράτη, αναπτυξιακά της Μακεδονίας. Χαρακτηριστική στιγμή με τον αείμνηστο Κωστή Στεφανόπουλο να "υπομένει" επί ώρες την κριτική των στελεχών, τους υπουργούς να ανταλλάσσουν απόψεις και επιχειρήματα με τα στελέχη και ενδιαφέρουσες ψηφοφορίες. Βήματα εμπρός αλλά και πίσω. Στη συνέχεια εξαντλήθηκε η διάθεση των στελεχών και η ανοχή των μεγαλόσχημων. Το παρασκήνιο ενισχύθηκε εις βάρος του προσκηνίου. Και τώρα πια , " Κρείττον του λαλείν το σιγάν ". Η ανάγκη για γκλάσνοστ είναι τόσο αναγκαία όσο και ανομολόγητη», τονίζει με νόημα.

Θα ακολουθήσουν οι προεδρίες του Μηνά Σαμαντζίδη από το Γενάρη του 2013 μέχρι το καλοκαίρι του 2016 και της Βίκης Ευταξά που έφυγε από τη ζωή πριν από 1,5 χρόνο περίπου και η οποία ήταν η πρώτη πρόεδρος της Διοικούσας επί Κυριάκου Μητσοτάκη.

Διάδοχός της για λίγο ο Αντώνης Γυφτόπουλος, που έμεινε πρόεδρος για 10 μήνες. «Τότε κάναμε έναν ωραίο, συντεταγμένο και καλά οργανωμένο αγώνα για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Σταθήκαμε σταθερά απέναντι στη νοσηρή περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Ήμασταν όλοι μαζί, υπό την ηγεσία του προέδρου Κυριάκου Μητσοτάκη. Εμείς που τότε "βάλαμε πλάτη", όπως συχνά ο ίδιος ο Κυριάκος συνηθίζει να λέει, δικαιούμαστε αλλά και οφείλουμε πάντα να αγωνιούμε και να αγωνιζόμαστε για την Ελλάδα και τους Έλληνες», τονίζει ο Γυφτόπουλος, ενώ εύχεται στη ΝΔ «να συνεχίσει για πολλά χρόνια τη διαχρονική της συμβολή στη δημόσια ζωή του τόπου».

Ο επόμενο πρόεδρος της Διοικούσας ήταν ο πρώην βουλευτής Τάσος Σπηλιόπουλος που έμεινε στη θέση του από το Νοέμβριο του 2018 μέχρι τον Μάιο του 2022 και έδωσε τη μάχη των εθνικών εκλογών του 2019.

Σε δήλωση του προς το emakedonia τονίζει ότι «στην Ιατρική υπάρχει ένα βασικό αδιαπραγμάτευτο αξίωμα, ότι τα σοβαρά προβλήματα υγείας επιβάλλεται να αντιμετωπίζονται ριζικά και ποτέ αδιάφορα με παρεμβάσεις αποσπασματικές ή με παρεμβάσεις εκ των οφελουμένων. Είναι προφανές ότι το αξίωμα αυτό πρέπει να διέπει και όλους όσους ασχολούνται με τα κομματικά δρώμενα μακριά από δουλειές εξαρτήσεις και σκοπιμότητες».

Για τη Θεσσαλονίκη τονίζει ότι «υπήρχει πάντα ένα υφέρπον αντι-μητσοτακικό κλίμα το οποίο κατά την εκλογή του πρωθυπουργού στη θέση του προέδρου του κόμματος αναζωπυρώθηκε με την απροκάλυπτη συμμετοχή και τοπικών κομματικών στελεχών που τον αμφισβητούσαν λόγω και έργω». «Σε αυτό το κλίμα» όπως τονίζει «ήρθαν το τελευταίο διάστημα να προστεθούν οι γνωστές άλλωστε επιθέσεις πρώην πρωθυπουργών, ένα φαινόμενο που είναι πρωτόγνωρο για τη μέχρι σήμερα πορεία του κόμματος».

Όπως τονίζει «το κλίμα αυτό το βίωσα και εγώ όταν επιστρατεύτηκε από τον πρωθυπουργό ως πρόεδρος της Διοικούσας. Κατά την παρουσία μου στη θέση αυτή υπήρχαν κομματικά και μάλιστα εκλεγμένα στελέχη που ήταν εξαφανισμένα προεκλογικά που βολεμένα όμως σε έμμισθες θέσεις μετεκλογικά το μόνο που έκαναν ήταν να επιτίθονται εναντίον μου εργολαβικά, επιδιώκοντας την αποχώρησή μου γιατί θεωρούσαν την παρουσία μου εμπόδιο στις επιδιώξεις του, που ήταν ο απόλυτος έλεγχος του κόμματος στη Θεσσαλονίκη». Όπως τονίζει «το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να παραδοθεί το κόμμα στη Θεσσαλονίκη σε γνωστούς καλοβολεμένους πολέμιους του πρωθυπουργού. «Έτσι εξηγούνται» όπως τονίζει «η συρρίκνωση των ποσοστών της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη παρά τις πρωτόγνωρες αποφάσεις του πρωθυπουργού να βοηθήσει την περιοχή με την εξαγγελία και υλοποίηση σωρείας εμβληματικών έργων».

Ο Σπηλιόπουλος τονίζει ότι «όλες αυτές οι αναφορές γίνονται με σκοπό την επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς, σύμφωνα με το οποίο η Διοικούσα λόγω των ιδιαιτεροτήτων αλλά και της σημασίας της περιοχής υπάγονταν ως κομματική δομή άμεσα στον πρόεδρο κόμματος, συνεργαζόμενοι με την κεντρική διοίκηση της ΝΔ, αλλά και τους βουλευτές της περιοχής. Πιστεύω στην ανάγκη ένταξης της Διοικούσας στο καταστατικό του κόμματος αλλά και στη ρητή οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων της που πρέπει να είναι η διαμόρφωση σχέσης εμπιστοσύνης με την κοινωνία και η οργανωμένη προάσπιση των θέσεων του κόμματος και του έργου της κυβέρνησης».

Τέλος ο σημερινός πρόεδρος της Διοικούσας Ζήσης Ιωακείμοβιτς, ο οποίος αυτές τις ημέρες συμπληρώνει 4 χρόνια στη θέση του τονίζει ότι «από το 2022 μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά, τόσο στη χώρα όσο και στη ΝΔ. Η Ελλάδα είναι πλέον πιο ισχυρή, πιο αξιόπιστη και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στο διεθνές περιβάλλον. Παρά τις αλλεπάλληλες κρίσεις, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κράτησε τη χώρα όρθια, με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, αξιοσημείωτη μείωση της ανεργίας, ισχυρή εξωτερική πολιτική και σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Και ειδικά η Θεσσαλονίκη έχει αλλάξει επίπεδο. Έργα που για δεκαετίες συζητούσαμε χωρίς αποτέλεσμα, σήμερα προχωρούν ή ολοκληρώνονται, δίνοντας στην πόλη νέα προοπτική και δυναμική», επισημαίνει, ενώ προσθέτει ότι υπάρχουν και πράγματα που έμειναν ίδια.

«Η ΝΔ παραμένει μια μεγάλη λαϊκή και πατριωτική παράταξη, με σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό και πίστη στην κοινωνική συνοχή και την πρόοδο. Παραμένει το κόμμα της ευθύνης και της σταθερότητας, ειδικά σε μια εποχή αβεβαιότητας και εύκολου λαϊκισμού», προσθέτει. Και καταλήγει: «Σε προσωπικό επίπεδο, από την πρώτη ημέρα που ανέλαβα πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής προσπάθησα να έχω το κόμμα ανοιχτό στην κοινωνία, κοντά στους πολίτες και στα στελέχη του. Με περισσότερη συμμετοχή, ενότητα και εξωστρέφεια. Αυτό θεωρώ ότι είναι το μεγαλύτερο κέρδος της έως τώρα διαδρομής μου».