ΑΠΘ- Εστίες: Μούχλα σε δωμάτια, πλημμυρισμένα μπάνια και εκτεταμένες φθορές - Βίντεο και φωτογραφίες
«Όχι στον νέο εσωτερικό κανονισμό» λένε οικότροφοι - Συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις
Ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και άσκησης ένδικων μέσων σε βάρος του πρώην αντιδημάρχου Νίκου Μισυρλή, άφησε η Χρύσα Αράπογλου, απαντώντας σε όσα ανέφερε στην προ ημερών επιστολή παραίτησής του από δημοτικός σύμβουλος.
Σε μια μακροσκελή απάντησή της κατά τη διάρκεια του χθεσινοβραδινού δημοτικού συμβουλίου η δήμαρχος Καλαμαριάς ζήτησε από τον κ. Μισυρλή «εντός τριών ημερών να δώσει εξηγήσεις στην τοποθέτησή του περί υπόγειου περιβάλλοντος που προτάσσει μικροσυμφέροντα», δηλώνοντας πως, αν δεν το κάνει, θα κινηθεί με άλλες διαδικασίες.
Υπενθυμίζεται ότι στην επιστολή παραίτησής του ο κ. Μισυρλής, ο οποίος διετέλεσε αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος, Ηλεκτροφωτισμού και Συντήρησης Έργων τα δύο πρώτα χρόνια της θητείας της νέας δημοτικής αρχής, επικαλείται διαφορετική αντίληψη για θέματα που σχετίζονται με τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού και την προστασία του περιβάλλοντος. Και ασκεί σκληρή κριτική στη διοίκηση κάνοντας λόγο για «υπόγειο περιβάλλον που προτάσσει συνέχεια μικροσυμφέροντα απέναντι στο κοινό καλό» και πρακτικές που ξεπερνούν τις προσωπικές του κόκκινες γραμμές.
Στην απάντησή της η κυρία Αράπογλου αφήνει αιχμές σχετικά με το έργο του στην αντιδημαρχία αναφέροντας ότι «πάει πολύ να κατηγορούμαι εγώ και η παράταξη για το πράσινο, όταν και οι τοίχοι του δημαρχείου μπορούν να βεβαιώσουν την επιμονή μου για φυτεύσεις, για λουλούδια και ορθές μελέτες διαχείρισης που δεν έγιναν. Και το λέω μετά λόγου γνώσεως: είναι ένας από τους τομείς στους οποίους πρέπει να δουλέψουμε με πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια. Μάρτυρες αυτής της αδυναμίας είναι η ξερή αυλή του Δημαρχείου, το micro forest που παραδόθηκε ως χορηγία και δυστυχώς δεν προχώρησε, και άλλες ανεξήγητες καθυστερήσεις».
Καλεί, δε, τον πρώην αντιδήμαρχο να δώσει εξηγήσεις για όσα ανέφερε περί μικροσυμφερόντων σημειώνοντας πως «επειδή ο γενικός αφορισμός δεν είναι στοιχείο δημοκρατίας, θα ήταν καλό να εξηγήσει ο κύριος Μισυρλής ποιο είναι αυτό το υπόγειο περιβάλλον των μικροσυμφερόντων, το οποίο το συνδέει με εμάς και με μένα προσωπικά. Όσο δεν το κάνει, ο πολιτισμός του —όπως και του καθενός από εμάς σε αντίστοιχη περίπτωση— καταρρέει στη συκοφαντία. Η ανακοίνωσή μου αυτή θα αποσταλεί στον κύριο Μισυρλή με διορία τριών ημερών να διευκρινίσει τι εννοεί, και αν δεν το διευκρινίσει, θα ακολουθηθούν άλλες διαδικασίες. Θα έπρεπε να έχει βρει καλύτερες δικαιολογίες μιας απόφασης που σίγουρα οι αιτίες της δεν μας αφορούν. Κρίμα, γιατί φαίνεται ότι η αυτολογοκρισία ανακαλύφθηκε μετά τη θητεία του ως αντιδημάρχου».
Ολόκληρη η απάντηση της Χρύσας Αράπογλου έχει ως εξής:
Η Δημοτική μας Παράταξη ιδρύθηκε ως μια πολυσυλλεκτική δύναμη ανθρώπων με κοινά οράματα για την πόλη και την αυτοδιοίκηση, ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές μας τοποθετήσεις, τις πολιτικές μας προσεγγίσεις και τις κομματικές μας προτιμήσεις.
Διαμορφώσαμε ένα πεδίο συνεννόησης και συναίνεσης σε ένα σχήμα διοίκησης με πλαίσιο ένα δημοτικό πρόγραμμα λεπτομερές, με σαφείς στόχους και προτεραιότητες.
Αυτό το πρόγραμμα υπηρετείται με απόλυτη προσήλωση και μαχητικότητα και έχει μέχρι σήμερα ουσιαστικά αποτελέσματα.
Στη δύσκολη διαδρομή αυτών των 2,5 ετών αναδείχθηκαν οι παθογένειες ενός Δήμου σε μαρασμό και μιας πόλης σε εγκατάλειψη, όπου η θεσμική υποχώρηση της αυτοδιοίκησης επιτείνει την κατάσταση και περιορίζει τις ευκαιρίες ανάπτυξης.
Σε αυτό το περιβάλλον, η διοίκηση του Δήμου και η Παράταξη δίνουμε μάχες νικηφόρες στη βάση ενός συνεκτικού προγράμματος.
Δεν υποχωρήσαμε, δεν συμβιβαστήκαμε και δεν σταματήσαμε ούτε στιγμή να παλεύουμε για ό,τι πιστεύουμε δίκαιο για την Καλαμαριά, ακόμα και όταν πολλοί έλεγαν ότι δίνουμε λάθος μάχες.
Σταματήσαμε την ανοικοδόμηση στη Σοφούλη.
Υποθέτω ότι όλοι σας γνωρίζετε περί τίνος πρόκειται.
Σταματήσαμε λοιπόν την ανοικοδόμηση της Σοφούλη, ενώ θα μπορούσαμε να δηλώσουμε τον Ιανουάριο του 2024, στην αρχή μιας θητείας, ότι μας είχε «χαθεί» από την προηγούμενη διοίκηση.
Από τότε δουλεύουμε συνέχεια για την τελική θετική για τον Δήμο έκβαση, καταθέτοντας κάθε φορά ένα τεράστιο κεφάλαιο χρόνου και δυνάμεων, και εμείς ως διοίκηση και οι υπηρεσίες και η νομική υπηρεσία μαζί.
Καταφύγαμε στο Συμβούλιο της Επικρατείας για το Προεδρικό Διάταγμα της Μαρίνας, ενώ είχε προ πολλού χαθεί κατά νόμο η προθεσμία.
Σήμερα βρισκόμαστε στο σημείο να έχει παραπεμφθεί το θέμα στην επταμελή σύνθεση.
Κερδίσαμε στο Συμβούλιο της Επικρατείας την επανασύσταση του ιστορικού αρχείου προσφυγικού ελληνισμού.
Δεν είχαμε κανέναν λόγο, σύμφωνα με τη μικροπαραταξιακή αντίληψη που έχουν κάποιοι, να το κάνουμε.
Δεν είχαμε κανέναν λόγο να προσφύγουμε.
Όλα είχαν τελειώσει πριν να αναλάβουμε.
Και αυτό το κάναμε και το κάνουμε, γιατί πιστεύουμε ότι χαμένες μάχες είναι αυτές που δεν δίνονται.
Τα αναφέρω αυτά γιατί όποιος αφήνει υπονοούμενα για εσκεμμένη ολιγωρία στην υπεράσπιση του δημόσιου χώρου, είναι κοινός συκοφάντης και ως τέτοιος θα αντιμετωπιστεί, ανεξάρτητα από τη σχέση που μπορεί να είχα και να έχω προσωπικά μαζί του.
Δεν επιτρέπω σε κανέναν να υποβαθμίζει μια δουλειά σκληρή και ασυμβίβαστη για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου.
Κάθε αποχώρηση από αυτή την προσπάθεια είναι λυπηρή και γίνεται ακόμα πιο λυπηρή όταν οι λόγοι της αποχώρησης είναι ακριβώς οι μικρές και μεγάλες νίκες.
Είναι η αδυναμία συμμετοχής και συνύπαρξης σε ένα πολυσυλλεκτικό σύνολο, όπου πολλές φορές, όταν χρειάζεται, η γνώμη των πολλών υπερισχύει της γνώμης του ενός.
Και όταν μάλιστα αυτός ο ένας δεν πήρε ποτέ τον λόγο στη συνεδρίαση της Δημοτικής Ομάδας.
Έξω από το ιδεολογικό πλαίσιο που το κάθε μέλος της Παράταξης ορίζει για τον εαυτό του, υπάρχει το συλλογικό πλαίσιο της δράσης μας.
Όποιος επιλέγει να αναδεικνύει το ιδεολογικό του παρελθόν ως μέλος της Διοίκησης και της Παράταξης και να εφευρίσκει διαφορές, δυστυχώς φαίνεται να αναζητά προσχήματα.
Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η αποχώρηση του κ. Μισυρλή;
Στις αιτιάσεις του λοιπόν του λέμε, γιατί έχω υποχρέωση να απαντήσω, πρόκειται για μεγάλα ζητήματα του Δήμου.
Στις αιτιάσεις του λοιπόν λέμε —και το ξέρει, αλλά φαίνεται πως το ξεχνά— ότι ο δημόσιος χώρος και η προάσπισή του είναι η προτεραιότητά μας.
Γι’ αυτό και δίνουμε με συνέπεια νικηφόρες μάχες για αδόμητη παραλία σε όλα τα μέτωπα, από τη Σοφούλη έως τη Μαρίνα, και σχεδιάζουμε καινούριους δημόσιους χώρους, που μέχρι σήμερα δεν γινόταν καμία συζήτηση μέσα στην Καλαμαριά: μέχρι τη Σχολή Δικαστών και την Τάφρο.
Ο συμμετοχικός σχεδιασμός είναι επιλογή μας, γι’ αυτό και τον αξιοποιούμε.
Στην Πλατεία Ρόδων, στο Πάρκο Κατράκη, στο Κόδρα — και αυτά τα μετουσιώνουμε σε έργα.
Γιατί το να κάνεις συμμετοχικούς σχεδιασμούς χωρίς να φτάνεις σε μελέτες δεν έχει κανένα νόημα για την κοινωνία.
Το master plan του Κόδρα εκπονείται στη βάση της μεγάλης διαβούλευσης που προηγήθηκε, με βάση τις προτάσεις που αναδείχθηκαν διεθνώς και για τις οποίες μάλιστα μεθαύριο έχουμε και μία μεγάλη συζήτηση για το Bauhaus στην Περιφέρεια.
Βγαίνουμε στο εξωτερικό με τις προτάσεις για το Κόδρα.
Γίνεται δηλαδή θέμα το Κόδρα στην Ευρώπη.
Αν λοιπόν ο κύριος Μισυρλής συμμετείχε στις δημοτικές διαδικασίες με προσοχή, θα αντιλαμβανόταν ότι το να φέρνει δύο θέματα που προχωρούν είναι αστοχία.
Και προσωπικά —και αυτό πλέον επιθυμώ να το πω δημόσια— η στάση του μου προκάλεσε πολιτισμικό σοκ.
Αλλιώς τα είχα εκτιμήσει τα πράγματα και τα λέω με απόλυτο το θάρρος της γνώμης μου
Το περιβάλλον και η προστασία του είναι καθημερινή μας πολιτική.
Η σύγκρουση με τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα, με τις ρουσφετολογικές αντιλήψεις και τις διαμεσολαβητικές πρακτικές είναι καθημερινή και σκληρή.
Γι’ αυτό και γινόμαστε πολλές φορές αντιδημοφιλείς.
Εάν τελικά η διαφορά μας είναι ο τρόπος φροντίδας της βλάστησης στο Κόδρα, όπου, με δεδομένη την άρνηση του δασαρχείου να μας δώσει άδεια για δίκτυο ύδρευσης, παλεύουμε ισορροπώντας σε ένα σχοινί ανάμεσα σε διαφορετικές —και όχι πάντα απολύτως συγκλίνουσες— πρακτικές κλαδέματος, για το αν θα πρέπει δηλαδή να αρχίσει κλάδευση νωρίς ή να αφήσουμε με τον κίνδυνο ενδεχόμενης πυρκαγιάς.
Αυτό είναι μια πάρα πολύ δύσκολη ισορροπία.
Στις συνθήκες του Κόδρα νιώθουμε πως το λάθος δεν βρίσκεται στην πλευρά μας.
Δεν ήταν στις προθέσεις μου να αξιολογήσω δημόσια τη δουλειά κανενός αντιδημάρχου και δεν το έχω κάνει, και δεν είναι δουλειά του δημάρχου να το κάνει αυτό δημόσια.
Άλλωστε όλοι μας έχουμε και προτερήματα και αδυναμίες.
Αλλά πάει πολύ να κατηγορούμαι εγώ και η Παράταξη για το πράσινο, όταν και οι τοίχοι του Δημαρχείου μπορούν να βεβαιώσουν την επιμονή μου για φυτεύσεις, για λουλούδια και ορθές μελέτες διαχείρισης που δεν έγιναν.
Και το λέω μετά λόγου γνώσεως: είναι ένας από τους τομείς στους οποίους πρέπει να δουλέψουμε με πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια.
Μάρτυρες αυτής της αδυναμίας είναι η ξερή αυλή του Δημαρχείου, το micro forest που παραδόθηκε ως χορηγία και δυστυχώς δεν προχώρησε, και άλλες ανεξήγητες καθυστερήσεις.
Εάν οι αιτίες αποχώρησης είναι η αδυναμία αποδοχής μιας διαφορετικής από τη δική του αντίληψη στη διαχείριση θεμάτων, είναι βέβαιο πως υπάρχει χαώδης διαφορά σε ζητήματα περί δημοκρατικής λειτουργίας.
Τέλος, και πολύ σημαντικό: επειδή ο γενικός αφορισμός δεν είναι στοιχείο δημοκρατίας, θα ήταν καλό να εξηγήσει ο κύριος Μισυρλής ποιο είναι αυτό το υπόγειο περιβάλλον των μικροσυμφερόντων, το οποίο το συνδέει με εμάς και με μένα προσωπικά.
Όσο δεν το κάνει, ο πολιτισμός του —όπως και του καθενός από εμάς σε αντίστοιχη περίπτωση— καταρρέει στη συκοφαντία.
Η ανακοίνωσή μου αυτή θα αποσταλεί στον κύριο Μισυρλή με διορία τριών ημερών να διευκρινίσει τι εννοεί, και αν δεν το διευκρινίσει, θα ακολουθηθούν άλλες διαδικασίες.
Θα έπρεπε να έχει βρει καλύτερες δικαιολογίες μιας απόφασης που σίγουρα οι αιτίες της δεν μας αφορούν. Κρίμα, γιατί φαίνεται ότι η αυτολογοκρισία ανακαλύφθηκε μετά τη θητεία του ως αντιδημάρχου. Συνεχίζουμε και υπηρετούμε την ιδέα μιας μεγάλης παράταξης με διαφορετικές απόψεις, κόντρα σε ιδιοτελείς συμπεριφορές που δεν έχουν θέση στο συλλογικό μας καθήκον.
