Γράφει
Μιχάλης Αλεξανδρίδης
Πώς το λέμε εμείς οι Έλληνες; Ας ήμουν εγώ πρωθυπουργός για μια μέρα…
Ε, λοιπόν, να σας πω τι θα έκανα αν ήμουν εγώ στη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτές τις μέρες (χθες, σήμερα, αύριο) θα έπαιρνα τα κεφάλια όσων τα ονόματα περιλαμβάνονται στις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ (αποπομπή από την κυβέρνηση των τριών, δήλωση για άρση ασυλίας των υπόλοιπων, αντικατάσταση του γραμματέα του κόμματος) και την τρίτη μέρα του Πάσχα, θα απηύθυνα διάγγελμα στον ελληνικό λαό, προκηρύσσοντας εκλογές για τις αρχές του Μάη. Θα έλεγα ότι το τοξικό κλίμα που έχει κατακλύσει τη χώρα, κάνει μεγάλη ζημιά απειλώντας την θετική πορεία της οικονομίας, θα έκανα κάποιες χλιαρές δόσεις αυτοκριτικής τονίζοντας παράλληλα το «ως εδώ» με τη διαφθορά και επαναλαμβάνοντας τα σχετικά με τις χρόνιες παθογένειες και θα έθετα στους ψηφοφόρους το δίλημμα: ή εμένα αυτοδύναμο (εφόσον το ΠΑΣΟΚ που είναι το μόνο κόμμα που θα μπορούσα να συνεργαστώ αρνείται, ή διαλέξτε όποιον άλλον θέλετε να κυβερνήσει).
Θα ήξερα ότι στις εκλογές θα ήμουν πρώτος μακράν του δεύτερου ΠΑΣΟΚ, θα ήξερα επίσης ότι Σαμαράς, Τσίπρας και Καρυστιανού δεν θα προλάβαιναν να κάνουν τα σχήματά τους και άρα θα είχα σχετική σιγουριά πως θα πάρω το μπόνους των πενήντα εδρών.
Θα ήμουν βέβαιος ότι ο Τσίπρας αφού δεν θα προλάβαινε ο ίδιος, θα ασχολούταν κυρίως με το πώς θα υπονομεύσει το ΠΑΣΟΚ και τα κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να υπάρξει ευρύς χώρος στην περιοχή της κεντροαριστεράς για να τον καταλάβει ο ίδιος στη συνέχεια, υποστηρίζοντας ότι οι άλλοι απέτυχαν και μόνον αυτός μπορεί να νικήσει τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Θα έπαιρνα την απόφασή μου αυτήν αν ήμουν πρωθυπουργός, γνωρίζοντας ότι χωρίς νωπή λαϊκή εντολή, θα καλούμουν να απολογούμαι καθημερινά για τον έναν ή τον άλλον που είπαν αυτό ή εκείνο σε κάποιον του ΟΠΕΚΕΠΕ, θα πιεζόμουν αφόρητα από την εξέλιξη της υπόθεσης των υποκλοπών και τις έμμεσες πλην σαφείς απειλές του Ντίλιαν, θα άκουγα τα πάντα σχετικά με τις δίκες των Τεμπών.
* Εννοείται φυσικά, πως αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός, θα ήμουν έτοιμος στην περίπτωση που δεν εξασφάλιζα αυτοδυναμία -πράγμα που θεωρείται πιθανότατο με τα σημερινά δεδομένα- να πιέσω αφόρητα το ΠΑΣΟΚ να συμπράξει σε μια συγκυβέρνηση και στην περίπτωση που αυτό δεν το κάνει, να το κατηγορήσω ότι δεν σέβεται τη βούληση του λαού και τους κανόνες της δημοκρατίας και θα κατέφευγα σε νέες εκλογές στις αρχές του Ιούνη, πιστεύοντας ότι σε αυτές θα μπορούσα να κατακτήσω την πολυπόθητη αυτοδυναμία.
* Βέβαια εγώ δεν είμαι ο Μητσοτάκης και ο πρωθυπουργός σκέφτεται με τελείως διαφορετικό τρόπο από εμένα. Αυτός όπως έχει αποδείξει μέχρι τώρα, επιμένει να μην παρασύρεται από το θυμικό και να μην λειτουργεί εν θερμώ. Γι’ αυτό και όσοι γνωρίζουν τον τρόπο που σκέφτεται, στοιχηματίζουν ότι δεν πρόκειται να τροποποιήσει την απόφασή του για εκλογές την άνοιξη του 2027, την εξάντληση δηλαδή της θητείας της κυβέρνησής του. Μου λένε ότι προτιμάει να χάσει, από το να μετέλθει τεχνασμάτων κι εκβιαστικών διλημμάτων για να υφαρπάξει την ψήφο των πολιτών.
Να δούμε.
*Στο μεταξύ, την ώρα που έγραφα αυτά -μεσημέρι Παρασκευής- ανακοινώθηκε η απόφαση του πρωθυπουργού να καρατομήσει τα μέλη της κυβέρνησης που περιλαμβάνονται στις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Το ότι επέδειξε άμεσα αντανακλαστικά και πήρε τις αποφάσεις του με το που παραδόθηκαν οι δικογραφίες στην βουλή, είναι το πρώτο που θα πρέπει να επισημανθεί. Το δεύτερο είναι ότι προχωρώντας σε κάλυψη των κενών θέσεων στο υπουργικό συμβούλιο, δείχνει ότι δεν θα πάει σε πρόωρες εκλογές, αλλά φιλοδοξεί να πορευτεί τον δύσκολο δρόμο της εξάντλησης της θητείας του μέσα στο φορτισμένο και ακραία νοσηρό κλίμα όπως αυτό έχει διαμορφωθεί εσχάτως.
*Η τοξικότητα που επικρατεί στον δημόσιο διάλογο και στην πολιτική, δεν είναι το μόνο πρόβλημα που απασχολεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη αυτήν την περίοδο. Ο πόλεμος στην μέση Ανατολή και οι επιπτώσεις του στην τιμή της ενέργειας που μετακυλίεται ταχύτατα στα πάντα και παντού, αποτελεί τον μεγαλύτερο μπελά της κυβέρνησης.
*Η ακρίβεια στην χώρα, καλπάζει χωρίς κανείς να μπορεί να την τιθασεύσει.
Το απλό ψωμί από 1.20 έφτασε στο 1.40, η βενζίνη έχει εδραιωθεί πάνω από τα δύο ευρώ το λίτρο και απειλεί να φτάσει στα 2.40 κατά την έξοδο των κατοίκων των αστικών κέντρων στην επαρχία για το Πάσχα. Τα διόδια πήραν την ανηφόρα (αυτά του Αιγινίου έφυγαν από 2.20 σε 2.60 και των Μαλγάρων από 0.90 στα 1.15) , τα αεροπορικά εισιτήρια έχουν ξεφύγει εντελώς.
*Τα αρνιά και τα κατσίκια ζήλεψαν τη δόξα των Χερουβείμ και των Σεραφείμ και ίπτανται... στους ουρανούς, τα μοσχάρια ξέφυγαν πλέον στο... διάστημα και τα κοιτάμε με το κιάλι, ενώ η ντομάτα αγγίζει τα 3 ευρώ το κιλό.
Τα σούπερ μάρκετ έγιναν... εκκλησίες από τα σταυροκοπήματα που κάνουν οι πελάτες όταν βλέπουν τις τιμές στα ράφι και το πετρέλαιο θέρμανσης έφτασε στο 1,70.
Κατά τα άλλα ο κατώτερος μισθός ανέβηκε κατά 28 ευρώ τον μήνα.
* Αυτά δεδομένα και σε συνδυασμό με το τέλος των χρηματοδοτήσεων από το Ταμείο Ανάκαμψης που θα αποτελεί έναν ακόμη λόγο ύφεσης στην εθνική οικονομία, δημιουργούν ένα ασφυκτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα πρέπει να πορευτεί η κυβέρνηση δεδομένου ότι ο πρωθυπουργός φέρεται να επιμένει στην αρχική του επιλογή να μην προσφύγει σε πρόωρες εκλογές.
* Δημοσιεύτηκε στη "ΜτΚ" στις 05.04.2026
